Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1375 | 1376 | (Page 1377) | 1378 | 1379 | .... | 1462 | newer

    0 0

    Στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωσήφ του Μνήστορος με την ευκαιρία της εορτής του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου την Παρασκευή 7...

    0 0

    Την Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2018 θα γίνει αγρυπνία στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας στο Πλατύ Αγλαντζιάς επί τη ευκαιρία της...

    0 0

    Στους περισσότερους τηλεοπτικούς της ρόλους, ήταν η κακιά, φωνακλού και ιδιότροπη γειτόνισσα, που εκνεύριζε τους πάντες ενώ ήθελε να έχει...

    0 0

    Τη δεκαετία του ’60 και του 70 έγινε περιζήτητος καλοκαιρινός προορισμός για διασημότητες απ’ όλο τον κόσμο. Ήταν αγαπημένος προορισμός...

    0 0

    Με νικάει πιο πολύ η αρετή παρά η έχθρα.

     

    Σοφοκλής


    0 0

    20150907-2

    Δύο είναι τα ισχυρότερα όπλα με τα οποία νικάμε όλες τις παγίδες και τους πειρασμούς του διαβόλου. Πρώτον είναι η ιερά προσευχή και έπειτα η ταπείνωση.

     

     

    Γέροντας Κλεόπας Ηλίε


    0 0

    Το ορθόδοξο πνευματικό κέντρο Λεμεσού ανακοινώνει ότι με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων από της ίδρυσης του Ορθόδοξου Πνευματικού...

    0 0

    «Σίγησε» η φωνή των Δωδεκανήσων κι όμως θα ακούγεται πάντοτε. Η «Άννα της θάλασσας» ή το «Δυοσμαράκι» του Αιγαίου εκοιμήθη σήμερα σε ηλικία 95 ετών…. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους τους ανθρώπους σαν την Άννα Σαρρή – Καραμπεσίνη που με την αγάπη τους για την παραδοσιακή μουσική διέσωσαν την ταυτότητα μας, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους που τραγούδησαν την γέννηση, το γάμο, τους καημούς, την ξενιτιά, τις χαρές, τις λύπες, ακόμα και αυτόν τον θάνατο…

    Η Άννα Σαρρή-Καραμπεσίνη γεννήθηκε στην Αντιμάχεια της Κω. Προικισμένη από το Θεό με μια φώνή μοναδική από μικρή ηλικία, με πρώτους δασκάλους τους γονείς της, αγάπησε το τραγούδι και αφοσιώθηκε σ’αυτό με πάθος και μεράκι. Πήγε στην Αθήνα το 1947 μαζί με την αδερφή της Ευτυχία. Το 1949 γνώρισε και παντρεύτηκε τον Μπάμπη Καραμπεσίνη. Έζησαν μαζί 35 χρόνια έως το 1984 όπου ο Μπάμπης έφυγε από την ζωή.

    Στην Αθήνα στις αρχές του ’50, η συνάντησή της με τον Σίμωνα Καρά ήταν καθοριστική για την μετέπειτα καλλιτεχνική πορεία της Άννας. Ο Καράς την επηρέασε πολύ, τόσο με το ήθος κι τις γνώσεις του, όσο και με την έντονη προσωπικότητά του. Κοντά του η Άννα έμαθε πολλά τραγούδια εκτός από τα νησιώτικα, που γνώριζε καλά, αλλά και τραγούδια της υπόλοιπης Ελλάδας. Το 1952 γυρίζει στην Κω και πηγαίνει στην Αθήνα μόνο για καλλιτεχνικές υποχρεώσεις.

    Άννα Σαρρή-Καραμπεσίνη, Σίμων Καράς και Δόμνα Σαμίου Δεκαετία ’60. Τρίτη από αριστερά, η Άννα Καραμπεσίνη, ο Σίμων Καράς και η Δόμνα Σαμίου (με το κανονάκι) © Αρχείο Δόμνας Σαμίου

    Η Άννα με την συνοδεία της αδερφής της Ευτυχίας, που είχε ωραία και μελωδική φωνή, ηχογράφησαν 23 δίσκους των 33 στροφών, πράγμα σπάνια για την εποχή και μάλιστα για καλλιτέχνες της παραδοσιακής μουσικής, λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι δεν ζούσαν στην Αθήνα ούτε δούλεψαν ποτέ σε νυχτερινά κέντρα.

    Τραγούδια της ξενιτιάς, της αγάπης, της θάλασσας με κορυφαία τα ΑΡΓΑ που ανεπανάληπτα έχει τραγουδήσει η Άννα, μιας και η ερμηνεία της σε αυτά είναι συγκλονιστική. Η Άννα και η Ευτυχία εκτός των δίσκων πήραν μέρος σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές καθώς και σε προγράμματα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με τον Όμιλο: Άννας Σαρρή-Καραμπεσίνη.

    Η Άννα Σαρρή-Καραμπεσίνη διέσωσε ηχογραφώντας πολλούς παλιούς σκοπούς και τραγούδια που σίγουρα θα είχαν χαθεί. Επίσης έγραψε τους στίχους σε πολλά τραγούδια της εκφράζοντας τους καημούς, τα βάσανα αλλά και τις χαρές των ανθρώπων γνήσια, αυθεντικά και απλά έτσι όπως συμβαίνουν στην ζωή μας. Ανεξάντλητη και αστείρευτη συνεχίζει να τραγουδά και να μιλά με αξιοζήλευτη όρεξη για το μεγάλο της πάθος, το παραδοσιακό τραγούδι.

     

     


    0 0

    Η φιλανθρωπική συναυλία του Πέτρου Γαϊτάνου με αφιέρωμα στην Παναγία μας στην αυλή του ναού της Αγίας Μαρίνας Αναλυόντα στις...

    0 0

    Η αγιότητα συντελείται μέσα στην καρδία του ανθρώπου, και δεν μπορείς να περιγράψεις την καρδία του ανθρώπου, αφού είναι ένας χώρος που είναι ναός, όπου γίνεται μία αέναη και αδιάλειπτη ιερουργία της παρουσίας του Θεού.

    Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος


    0 0

    Έκθεση ζωγραφικής θα λάβει χώρα στο φουαγέ του Μεγάρου της ΕΣΤΙΑΣ Νέας Σμύρνης, στην Αθήνα, του Μικρασιατικής καταγωγήςεικαστικού Γιώργου Κεβρεκίδη,...

    0 0

    Oι διοργανωτές του Ημιμαραθωνίου Κρήτης (θα διεξαχθεί την Κυριακή 7 Οκτωβρίου), δημιούργησαν ένα φανταστικό σποτ με πρωταγωνιστή τον Γερμανό τουρίστα...

    0 0

    Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου τελέσθηκε το Αρχιερατικό Μνημόσυνο της γερόντισσας Αμφιλοχίας (κυρίας Μαρίκας Κουφάκη) ”της μανούλας” στον Ιερό Ναό του...

    0 0

    Κεραυνός στο κεφάλι μου η είδηση του θανάτου της. Το προηγούμενο Σάββατο ήμασταν μαζί όλη μέρα. Για την τελευταία μας συνάντηση, όπως φάνηκε. Ομιλητική, ενεργητική, όπως πάντα. Αρκούσε το όνομα ενός σκοπού για να ξεκινήσει να τον τραγουδά χωρίς να σταματά πριν ξακρίσει το τραγούδι, παρά τις έντονες προσπάθειές μου να τη σταματήσω, γιατί έβλεπα την ώρα να κυλά. Και τώρα, ούτε εβδομάδα δεν πέρασε και έφυγε. Πλήρης ημερών βέβαια, αλλά η εικόνα που είχαμε πριν 6 μέρες δεν ταιριάζει με τη σημερινή…

    Αργά τη γνώρισα. Το 2015 τον Φεβρουάριο. Ήταν όταν κατεβήκαμε για δεύτερη φορά στην Κω. Έπρεπε οπωσδήποτε να τη δούμε, γιατί είχε θητεύσει δίπλα στον Σίμωνα Καρά. 1-2 ώρες υπολογίσαμε. Τι να θυμάται από την παράδοση της Αντιμάχειας, αφού είχε τραγουδήσει τραγούδια από διάφορα νησιά σε μία μη ευκαταφρόνητη δισκογραφία για 50 περίπου χρόνια; Θα είχε σίγουρα θολώσει η μνήμη της. Πήγαμε αργά το πρωί. Μας καλοδέχτηκε, όπως έκανε με όλους, και ξεκινήσαμε. Αμέσως συνειδητοποιήσαμε με έκπληξη ότι είχε μία μνήμη πεντακάθαρη. Μια ζωή την «ήξερα» μέσα από τη φωνή της και τα τραγούδια που είχε τραγουδήσει. Εκεί, στο μικρό σπιτάκι της στην Κω, ανακάλυπτα τι πραγματικά ήταν η κυρα-Άννα η Καραμπεσίνη.

    Αντιμαχείτισσα ήταν. Μια Αντιμαχείτισσα του παλιού καιρού. Όσο κι αν έζησε στην Αθήνα κι όσο κι αν ταξίδεψε στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ήταν η κόρη του Βαΐθη του Σαρρή, φημισμένου μερακλή της Αντιμάχειας. Μέσα σε ένα γερασμένο σώμα κρυβόταν με εκπληκτική λεπτομέρεια μια ολόκληρη εποχή και μια ολόκληρη παράδοση. Πώς χόρευαν, πώς κάνανε τα γλέντια στα σπίτια, ποια τραγούδια τραγουδούσε η μάνα της, ποιο στιχάκι έλεγαν σε εκείνο τον σκοπό, ποιος τον τραγουδούσε τον άλλο, από πού έμαθε τον τρίτο. Μέσα σε αυτό το 90+ χρονών μυαλό κρύβονταν λεπτομέρειες, πρόσωπα, περιστατικά, μουσικές, τραγούδια, χοροί μιας Αντιμάχειας πιο παλιάς από αυτήν που θυμούνταν οι περισσότεροι.

    Η συνέντευξη έγινε τελικά 8ωρη. Ασταμάτητα, χωρίς καν μεσημεριανό. Εξαντληθήκαμε μετά από τόσες ώρες. Ετοιμαστήκαμε να φύγουμε κι εκείνη μας έλεγε: «Τι άλλο θέλετε να σας πω;».

    Ξαναβρεθήκαμε ένα χρόνο μετά. Και τώρα, Σεπτέμβρη του 2018, πήγα στον Αλίαρτο, όπου έμενε για μερικούς μήνες, κι έμεινα μια μέρα ολόκληρη μαζί της. Από τις 11.00 ως τις 8.00 το βράδυ. Μια ακόμη μαραθώνια συνέντευξη με συγκεκριμένες απορίες για τους σκοπούς, τους χορούς, τους οργανοπαίκτες, τους μερακλήδες, τα έθιμα, τα παιχνίδια της Αντιμάχειας. Ένας απίστευτος πλούτος που ήθελε κι εκείνη – και το έλεγε – να τον αφήσει πίσω. Ακούραστη, χωρίς ίχνος δυσαρέσκειας, παρά την κούραση που προφανώς θα είχε. Με τόση αγάπη και ευγένεια!

    Συνήθως οι άνθρωποι φεύγουν και δεν προλαβαίνουν να αφήσουν σε κάποιον τις μνήμες τους. Τους χάνουμε και χάνεται κι ό,τι κουβαλούν μέσα τους. Η κυρα-Άννα, το ζωντανό βλέμμα της, η πηγαία της ευγένεια, η δοτικότητα, η τρυφερότητά της θα μου λείψουν πολύ. Θα μου λείψει κι αυτή η μοναδική αίσθηση του να συνομιλείς με μία άλλη εποχή. Θα μου λείψει η σπασμένη της φωνή, όταν τραγουδούσε πραγματικά ασυγκράτητη, μέχρι και πριν λίγες μέρες, τους παλιούς αντιμαχείτικους σκοπούς. Θα μου λείψει που κάθε χρόνο άφηνε ευχές στη Γραμματεία του ΚΕΠΕΜ για την ονομαστική μου γιορτή κι έτσι αισθανόμουν με ένα πρωτόγνωρο τρόπο την έννοια και την αγάπη της, για την οποία αρκούσε μία και μόνο συνάντηση τότε, τον Φεβρουάριο του 2015! Είμαι ήσυχος όμως. Γιατί η κυρα-Άννα παρέδωσε τις μνήμες της στους επόμενους. Κι εμείς παραλάβαμε. Από τη μια το σπουδαίο έργο της στη δισκογραφία, όπου τραγούδησε κατά κόρον σκοπούς αντιμαχείτικους, ανεξάρτητα από το ότι αυτό συνήθως δεν αναφερόταν στους δίσκους. Από την άλλη, ένα θησαυρό πληροφοριών για την παράδοση της Αντιμάχειας μέσα σε 17 ώρες συνέντευξης. Ένα θησαυρό που σύντομα θα γίνει κτήμα όλων.

    Ενάμισυ μέτρο το πολύ ήταν στα γηρατειά της η Άννα Σαρρή-Καραμπεσίνη. Κυρτωμένη και αδυνατισμένη. Μα ήταν γίγαντας! Ένας μυστικός γίγαντας. Μια καρδιά μεγάλη κι ένας νους βαρύτιμος. Κυρα-Άννα, ο Θεός να σε έχει κοντά του! Κι όσο για μας, μη νοιάζεσαι! Θα σε θυμόμαστε και θα σε μνημονεύουμε πάντα. Δεν είσαι απ’ τους ανθρώπους που ξεχνιούνται…

    Αντιμαχείτισσα του παλιού καιρού, έχε γεια!…


    0 0

    Γιάτρεψε εσύ τα πάθη σου και ύστερα τα δικά μου.


    0 0

    20150908-2

    Το παν είναι να συλλάβει ο άνθρωπος το βαθύτερο νόημα της ζωής· ότι δηλαδή είμεθα προσωρινοί σ’ αύτη τη ζωή, και ετοιμαζόμαστε για το άλλο χωριό, τη μόνιμη πατρίδα μας.

    Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


    0 0

    Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ακύρωσε τη συμμετοχή του στην εκδήλωση λόγω έκτακτου ταξιδιού του στην Αγγλία, και θα εκπροσωπηθεί από τον...

    0 0

    Today, on this Sunday before the feast of the Exaltation of the Holy Cross, the Lord presents the central theme of the Gospel in a few words: God saves the world from the devil and sin driven by endless love alone!

    To help in understanding, Jesus uses as an example a miracle which occurred while the Israelites were in the desert (Numbers 21:9). The people had been freed from slavery to the Egyptians by God’s miraculous interventions. Yet, the Israelites often forgot the true God, who poured down upon them heavenly food every day, and worshiped the idols. God, to again bring them close to Him, allowed poisonous snakes to bite them, causing many to die. Moses turned to God with tears, and begged for the salvation of his people from this calamity. God replied: Make a snake statue made of copper, and put it on a high pole- so a cross would be formed- and those who were bitten by the snakes can look at it and be saved. So it happened. This is exactly what happened in the salvation of the whole world and the human race: Jesus accepted being nailed on the Cross, so that those who are poisoned by the devil (the ancient serpent) can turn to Him in faith and be saved.

    Indeed, we should realize the extent of the sacrifice of the Son of God, Jesus Christ for us! Why should He be sacrificed? Did we deserve it? The Holy Gospels are full of the hostile actions of the people and Jews against Jesus. Often “Jews took up stones to throw at Him” (John 8:59). They slandered Him as a friend of the sinners and unjust customs. They accused Him of not keeping the commandments of God! They came to the point of claiming that Jesus did miracles with the power of the devil and often sought to have him killed. And Jesus, in spite of all this, is going to be crucified for these people and for all of us! The Apostle Paul, amazed at this greatness of God the Father, exclaims: “While we were still sinners, Christ died for us (Romans 5:8). While the people were still enemies of Christ, Christ died for us! Something like this had never happened! History has written of times when someone would offer to give his life to save his friend, but we had never heard of a man who died to save his enemy. Only Christ was sacrificed for all, friends and foes.

    Why does God the Father decide to sacrifice His only-begotten Son, and Christ accepts suffering this sacrifice? The Lord Himself gave us the original answer in today’s Gospel: ‘God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whoever believes in Him should not perish, but have everlasting life” (verse 16).

    But we must remember something important that the Lord points out. The Son of God died for the salvation of all, but not everyone is saved! As in the Sinai desert, those who faithfully looked upon the copper serpent on the wood were saved, so also those who with faith look towards Jesus Christ hanging on the Cross are saved. The Lord emphasized: “…whoever believes in the Son of God….have everlasting life.”

    My brothers and sisters, what happiness there is, if we could feel deep within us this infinite love Christ has for us! If we constantly and faithfully turn our soul’s gaze to Christ. If our life was such that we could say along with the Apostle Paul, “the life which I now live in the flesh I live by faith in the Son of God, Who loved me and gave Himself for me” (Galatians 2:20).


    0 0

    Metallhnos1

    Ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Παν. Αθηνών Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός, μιλώντας την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αναφέρεται στο σταυρικό πάθος του Χριστού, που είναι η μεγαλύτερη ένδειξη της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο.

     


    0 0

    Ο Ιερομόναχος π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931-1999).

    Κάποια φορά, ήλθε ένας άνθρωπος να πάρη την ευχή του Παππούλη [του πατρός Ευμενίου Σαριδάκη]. Αφού προσκύνησε και πήρε την ευχή του, του λέει:

    – Αχ, Πάτερ, πολύ θα ήθελα να σας πάρω μια φωτογραφία, αλλά μου τελείωσε το φιλμ.

    Του λέει ο πατήρ Ευμένιος:

    – Δεν πειράζει. Τράβα, τράβα.

    Τράβηξε αρκετές φωτογραφίες και βγήκαν όλες.

    Όταν, μετά από χρόνια, είδε αυτός ο άνθρωπος τον π. Ευμένιο στην Κρήτη, του είπε:

    – Είμαι αυτός, που σας τράβηξα φωτογραφίες χωρίς φιλμ και βγήκανε.

    Και ο Παππούλης του είπε:

    – Καλά, καλά.

    Από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος, «Πατήρ Ευμένιος, Ο ποιμήν ο καλός, και θαυματουργός».


older | 1 | .... | 1375 | 1376 | (Page 1377) | 1378 | 1379 | .... | 1462 | newer