Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1409 | 1410 | (Page 1411) | 1412 | 1413 | .... | 1462 | newer

    0 0

    «Είδαν ότι σε ένα δέντρο ήταν χαραγμένος ένας αριθμός τηλεφώνου και τον κάλεσαν για να ζητήσουν βοήθεια», εξήγησε η υπηρεσία...

    0 0

    Την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018 η Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία πραγματοποίησε προσκυνηματική εκδρομή στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος και την Ιερά Μονή Οσίου Ξενοφώντος.

    Στην Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος οι μαθητές είχαν την ευλογία  να προσκυνήσουν την εφέστια εικόνα του Αγίου Παντελεήμονος στο καθολικό της Μονής , τα ιερά λείψανα και το παρεκκλήσι της Αγίας Σκέπης.

     Στην συνέχεια ξεναγήθηκαν στην τράπεζα και στον περιβάλλοντα χώρο της Μονής οι μαθητές κατευθύνθηκαν μετά από μια πεζοπορία μέσω του μονοπατιού στην Ιερά Μονή του Οσίου Ξενοφώντος.

    Οι πατέρες υποδέχθηκαν τους ιεροσπουδαστές με την συνοδεία των καθηγητών και του διευθυντή κ. Δημητρίου Δημάκη, στους οποίους και παρέθεσαν πλούσιο γεύμα στην τράπεζα της Μονής. Στην συνέχεια οδηγήθηκαν στο καθολικό της Μονής όπου προσκύνησαν τις ιερές εικόνες του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου και της Παναγίας της Οδηγητρίας και μετά από την ξενάγηση τους στη Μονή οδηγήθηκαν στο νέο συνοδικό της Μονής όπου ο Καθηγούμενος της Μονής Αρχιμανδρίτης Αλέξιος απηύθυνε λόγο ευεργετικό και πατρικό προς τους μαθητές αφού εξήρε πρώτα το έργο της Ακαδημίας. Στο τέλος ο διευθυντής ευχαρίστησε τον Γέροντα Αλέξιο για την αβραμιαία φιλοξενία που επιφύλαξε στους ιεροσπουδαστές και ο Καθηγούμενος κατά το αγιορείτικο τυπικό έδωσε την ευλογία του μαζί με ένα δώρο προς ανάμνηση της εκδρομής.


    0 0

    Στις δύσκολες, λοιπόν, στιγμές μη φωνάζουμε μόνο «πού είσαι, Κύριε», αλλά ας έχουμε υπομονή, ελπίδα, καρτερία. «Ιδού, εγώ μεθ’ υμών είμι πάσας τας ημέρας της ζωής υμών» (Ματθ. κη ‘, 20) υποσχέθηκε ο Κύριος. Να το νιώθουμε, να το ζούμε ότι ο Κύριος είναι κοντά μας. Γιατί, αν το λέμε μόνο με τα χείλη, δεν έχει αξία. Αν δεν το ζει κανείς αυτό και εύκολα καταβάλλεται ή υποχωρεί, τότε και τον Κύριο προσβάλλει και ο ίδιος αποδεικνύεται αδύναμος και ασυνεπής. Γιατί, πού θα δείξει ο πιστός ότι ανήκει σ’ Εκείνον, ότι πειθαρχεί στη φωνή Του και υπακούει στο θέλημά Του; Εκεί, στη δυσκολία θα δείξει τί είναι, όχι αλλού. Εκεί θα φανεί αν είναι σταθερός, ακμαίος, ηρωικός.

    Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης


    0 0

    Ο  Σύλλογος Πολυτέκνων Γονέων Νομού Θεσσαλονίκης «Οι Άγιοι Πάντες» θα πραγματοποιήσει την Κυριακή 04 Νοέμβριου 2018 εκδήλωση για την βράβευση των 700 (επτακοσίων) αριστούχων μαθητών Γυμνασίου-Λυκείου, παιδιά πολύτεκνων οικογενειών του Συλλόγου μας.

    Το πρωί της Κυριακής θα τελεστεί Θεία Λειτουργία και αρτοκλασία στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης. Στην συνέχεια θα ακολουθήσει η εκδήλωση βράβευσης των αριστούχων που θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Τελετών  του Α.Π.Θ. με ώρα έναρξης 11.30 π.μ.


    0 0

    Εμείς δουλεύουμε με τους ανθρώπους που μπαίνουν στις ανοιχτές πόρτες των Εκκλησιών και ανοίγουν τις πόρτες της καρδιάς τους να...

    0 0

    Η Σχολή Γονέων – Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης  ξεκίνησε το πρόγραμμά της για το 2018-2019 τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2018 με...

    0 0


    Η Αγιορειτική Εστία Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού (παράρτημα Βελιγραδίου) και το Μουσείο της πόλης του Βελιγραδίου, εγκαινίασαν την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018 στους εκθεσιακούς χώρους του Αρχοντικού της Πριγκίπισσας Λιούμπιτσα (The Residenceof Princess Ljubica) την Έκθεση ζωγραφικής του ζωγράφου και εικονογράφου Γιώργου Κόρδημε τίτλο «Φως εκ φωτός. Άθως. Βυζάντιο. Οικουμένη».

    Στα εγκαίνια παρευρέθηκαν οι κ.κ. Ηλίας Ηλιάδης, Πρέσβης της Ελλάδος στη Σερβία, Κωνσταντίνος Ηλιάδης, Πρέσβης της Κύπρου στην Σερβία,  Mirjana Živojinović, μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, Tatjana Korićanac, διευθύντρια του Μουσείου της Πόλης του Βελιγραδίου,  Νίκος Τσιτσιμελής, Πολιτιστικός Σύμβουλος της Εστίας Βελιγραδίου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, Γιώργος Κόρδης, ζωγράφος και εικονογράφος,Αναστάσιος Ντούρος, Διευθυντής της Αγιορειτικής Εστίας,   καθηγητές της Σχολής Καλών Τεχνών, ζωγράφοι και πλήθος φιλότεχνου κοινού.

    Στην Έκθεση παρουσιάζονται 76 έργα του Γιώργου Κόρδη, με κεντρική ενότητα την σειρά 21 έργων, που δημιούργησε ο καλλιτέχνης αποκλειστικά για την Αγιορειτική Εστία και στα οποία απεικονίζονται Αγιορείτες Άγιοι.  Παρουσιάζονται επίσης  και έργα που προέρχονται τόσο από παλαιότερες όσο και από πιο πρόσφατες δουλειές και στα οποία φανερώνεται η μεγάλη ποικιλία των θεμάτων και των υλικών που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης. Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται αυγοτέμπερες, μελάνια σε χαρτί Λόκτα καθώς και ψηφιακά έργα, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι μία υποενότητα είναι αφιερωμένη σε προσωπικότητες του Βυζαντίου ενώ θα παρουσιαστούν και έργα από την σειρά «Ομηρικά ακρογιάλια».

    Η Έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στους εκθεσιακούς χώρους της Αγιορειτικής Εστίας, από τις 22 Ιουνίου έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2017, ενώ εκδόθηκε και κυκλοφορεί, κατάλογος για την ενότητα των Αγιορειτών Αγίων, με κείμενα της Διακεκριμένης Ομότιμης Καθηγήτριας Ιστορίας της Τέχνης, AnnemarieWeylCarr, του Καθηγητή Βυζαντινής αρχαιολογίας & τέχνης του Τμήματος Ιστορίας – Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ., Θανάση Σέμογλου, της Καθηγήτριας του Πανεπιστημίου StAndrews, JudithWolfe καθώς και του ίδιου του Γιώργου Κόρδη.

    Επιμελητής Έκθεσης: Αναστάσιος Ντούρος

    Διάρκεια   30 Οκτωβρίου έως 30 Νοεμβρίου 2018.

    Ώρες λειτουργίας:

    Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Σάββατο: 10:00 – 17:00

    Παρασκευή: 10:00 – 18:00

    Κυριακή: 10:00 – 14:00

    Χώρος: The Residence of Princess Ljubica, Kneza Sime Markovica 8, Beograd

    Πληροφορίες

    Αγιορειτική Εστία, Εγνατία 109, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310. 263308


    0 0

    Το να βρίσκει και να λέει κανείς τα σφάλματα των άλλων είναι ίσως εύκολο και δυνατό στον καθένα, το να υποδείξει όμως τη σωστή σε κάθε περίσταση λύση, τούτο είναι έργο μόνο σοφού συμβούλου.

    Δημοσθένης


    0 0

    Τα Αρβανίτικα (arbërisht) αποτελούν κλάδο της τόσκικης διαλέκτου της Αλβανικής γλώσσας που ομιλείται στην σημερινή νότια Αλβανία καθώς και σε κάποια μέρη της Ελλάδας Αν πάει κάποιος στην περιοχή...

    0 0

    Η είδηση της κατάρρευσης του καστρομονάστηρου του Αγίου Διονυσίου, μετά το σεισμό προκάλεσε θλίψη στην τοπική κοινωνία. Πρόκειται για ένα...

    0 0

    It’s certainly difficult to get rid of the mistaken assumptions about interpersonal relationships, our connection to God and also our view of our self when we’ve been fed these from childhood. Because the soul of a child soaks up whatever ‘lessons’ are offered as blotting-paper does ink. It keeps them, absorbs them and lives with them.

    Of course, as we grow up, we come across other concepts which, if we’re to accept them, require us to wrestle with them, to think hard about them, to be receptive to something new. But how do you make sure that the something new is also what’s right?

    The outlook that ‘I have to be sure that what I’m doing is right’ is, I think, mistaken. In the end, what do right and wrong mean? By what criteria do we define right and wrong?

    For Christians, the criterion is the will of God concerning the particular person at the particular time. The sacred canons adopted by the holy Fathers at the Ecumenical Synods aren’t laws, such we have in states, but pointers to Life, to real Life. In other words, the canons exist in the Church to show us how we should live, but the manner in which we actually put them into practice varies, depending on each person’s circumstances, gifts and potential. This is why we each need a spiritual guide who won’t be ‘the guardian of the sacred canons’, but someone who’ll help us discover the beauty and joy of observing them, since they’re medication which heals and signposts which lead to the Life of God.

    It should be noted that, on the basis of Orthodox tradition, a spiritual guide isn’t in our life to direct it by taking away our freedom, but to accompany us, showing us the perils of going in the wrong direction and indicating the way of the Lord, insofar as we want this.

    What’s important is that we should be on the path, even if we fall. Because while mistakes and transgressions hurt, they also make us more mature. The spiritual guide’s there to help us mature, in other words to develop a natural relationship with Christ, loving Him and feeling His love, which leads to that love which, according to Saint Isaac the Syrian, is ‘above all creation’.

    Then, maturely and simply, we’ll be able most of the time to understand what the will of God is for us at that particular point in our life. This is a will that consoles us, because at bottom it doesn’t conflict with what we ourselves want.

    We can then enjoy our relationships with other people and with our self, because we’ll be enjoying our relationship with the real Person, with Christ, who, according to Saint Maximos loves and is loved as a person, converses, is silent, talks- in other words, lives.

    Then any erroneous assumptions will fall away and we’ll enjoy the beauty of a relationship with the living God and won’t merely observe the canons ‘in order to do the right thing’.


    0 0

    Με την υποδοχή στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Νεαπόλεως εικόνας της Παναγίας της Τριχερούσας από την Ιερά Μονή Χιλανδαρίου...

    0 0

    Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

    Οι γονείς ενός αγοριού που είχε πάθε νευρασθένεια, επισκέφθηκαν τον Γέροντα [άγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη], ζητώντας τη βοήθειά του, για το πρόβλημά τους.

    Ο Γέροντας “είδε” την ψυχή του παιδιού και είπε:
    – Το παιδί σας έχει πολύ καλή ψυχή, καλύτερη από την δική μου. Δεν είναι άρρωστο, τραυματίσθηκε και επαναστάτησε, εξ αιτίας της δικής σας υπερηφάνειας και των κακών φίλων που έκανε παρέα. Θα θεραπευθεί με τον δικό σας αγιασμό.

    Η μητέρα μόλις το άκουσε αυτό, άρχισε να κλαίει απελπισμένη, διότι θεώρησε τον αγιασμό της ακατόρθωτο.

    Τότε ο Γέροντας της είπε:
    – Ο αγιασμός δεν είναι ακατόρθωτο πράγμα, είναι μάλιστα εύκολος, φθάνει εσείς να αποκτήσετε ταπείνωση και αγάπη.

     

    Από το βιβλίο, Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, “Ανθολόγιον θαυμάτων”, έκδοση η “Μεταμόρφωσις του Σωτήρος” Μήλεσι.


    0 0

    «Πτωχός δε τις ονόματι Λάζαρος»

    Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μία παραβολή. Παρουσιάζει κάποιον ανώνυμο πλούσιο, που είναι «αφιλοικτίρμων», και έναν πένητα, που ακούει στο όνομα Λάζαρος. Λάζαρος στα εβραικά μεταφράζεται «ο Θεός βοηθεί», δηλ. και το όνομά του ακόμη υποδηλώνει τη μεγάλη ένδεια που είχε. Ας μας επιτραπεί όμως να σημειώσουμε κάποιες παρατηρήσεις των αγίων Πατέρων, εάν πράγματι η Ιστορία αυτή είναι παραβολή. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας γράφει πως, ενώ για τον πλούσιο ο Κύριος αποφεύγει να αναφέρει το όνομά του και απλώς μας λέγει· «άνθρωπος δε τις ην πλούσιος» (Λουκ. 16,19), δεν κάνει το ίδιο και για τον πτωχό. «Διά τι γαρ μη είπε, Πτωχός δε τις άνθρωπος, αλλά, Λάζαρος; Ίνα τη προσηγορία δείξη πείρα και αληθεία ταύτα πεπράχθαι››, δηλαδή γιατί να μην πεί, κάποιος φτωχός άνθρωπος, αλλά Λάζαρος; Ονομάτισε το φτωχό, ώστε από το όνομα να δείξει πως αληθινά έχουν συμβεί αυτά (τα οποία πρόκειται να διηγηθεί). Ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός προχωρεί ακόμη πιο πολύ και λέγει πως από την παράδοση των Εβραίων ο πλούσιος ονομαζόταν Νινευίς κι ο φτωχός Λάζαρος. Όταν πέθαναν και οι δυό, «παραβολήν ο Χριστός τα κατ’ αυτούς εποίησε», τότε ο Χριστός έκανε τη ζωή τους παραβολή. Τα ίδια λέγει κι ο άγιος Θεοφύλακτος. Υπήρχε στα Ιεροσόλυμα κάποιος Λάζαρος ονομαστός για τη φτώχεια του.

    Ο πτωχός Λάζαρος

    Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Λαζάρου είναι πολλά. Ήταν πτωχός, άρρωστος, γεμάτος από πληγές. Υπάρχει περίπτωση να είναι κάποιος άρρωστος, αλλά να μην έχει πληγές. Αυτός είχε και τα δύο. Επίσης, είχε το ψυχολογικό βασανιστήριο να βλέπει άλλους να «υπερτρυφούν», δηλ. να παραχορταίνουν, αυτός δε «λιμώττειν», να πεθαίνει από την πείνα (άγιος Θεοφύλακτος). Ήταν ξεχασμένος από τους οικείους του και, το ακόμη πιο τραγικό, ενώ κανείς άνθρωπος δεν ερχόταν να τον βοηθήσει, «οι κύνες ερχόμενοι απέλειχον τα έλκη αυτού» (Λουκ. 16,21). Ο Λάζαρος μπροστά στην πύλη του σπιτιού του πλουσίου έμοιαζε με τον άνθρωπο που έφτασε στο λιμάνι κι εκεί ναυάγησε. Ήταν κοντά στην πηγή και υπέφερε από δίψα, «δίψη χαλεπωτάτη την ψυχήν αγχόμενος», κατά τον ιερό Χρυσόστομο. Κατά τον ίδιο Άγιο, υπήρχε και μία πονηρή υπόληψη και γνώμη από τους πολλούς για το πρόσωπο του Λαζάρου. Ίσως έλεγαν: για να έχει τόσα κακά επάνω του, πιθανώς να είναι πολύ αμαρτωλός.

    Τι ήθελε να διδάξει ο Κύριος με την παραβολή ταύτη;

    Πρώτα πρώτα ήθελε να καταρρίψει την εσφαλμένη αντίληψη των Εβραίων, πως καθένας που είναι άρρωστος και φτωχός, είναι στερημένος της εύνοιας του Θεού. Πέθανε ο φτωχός κι οδηγήθηκε από τους αγγέλους «εις τον κόλπον Αβραάμ» (Λουκ. οπ.π. στιχ. 22). Αντίθετα, μετά το θάνατό του ο πλούσιος βρέθηκε να είναι βασανιζόμενος.

    Ο αδυσώπητος πλούσιος και ζώντας ήταν μέσα στο μνήμα της στερήσεως της χάριτοςτού Θεού και μετά θάνατο πάλι το ίδιο. Η ψυχή του ήταν θαμμένη μέσα στα υλικά αγαθά. Αυτοί που διαχειρίζονται τον πλούτο ιδιοτελώς και δεν έρχονται αρωγοί στους πτωχούς αδελφούς τους, δεν θα έχουν καλό τέλος.

    Ο Κύριος με την παραβολή αυτή ήθελε να μας διδάξει να είμαστε φιλάλληλοι και φιλόπτωχοι. Πολλές φορές το είχε διακηρύξει: «Πωλήσατε τα υπάρχοντα υμών και δότε ελεημοσύνην» (Λουκ. 12,33). Πράγματι, η εντολή αυτή είναι καλή, αγαθή και σωτήρια, αλλά πάρα πολύ δύσκολη στην εφαρμογή της. Δυσκολεύονται οι πολλοί να την παραδεχθούν. Ο ανθρώπινος νούς συναντάει εμπόδια στις εντολές αυτές που απαιτούν «βία» στην εφαρμογή τους.Έτσι ο Κύριος, λέγοντας την παραβολή αυτή και δείχνοντας τα αποτελέσματα της ζωής των δύο αυτών αντίθετων τύπων, μας παρακινεί να διαχειρισθούμε τον πλούτο μας με πνεύμα φιλαλληλίας. Μας ωθεί λέγοντας: «ποιήσατε εαυτοίς φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας» (Λουκ. 16,9).

    Εντύπωση προκαλεί το ρήμα «απέλαβες». Το ρήμα «απολαμβάνω» «επί των χρεωστουμένων τάττεται», λέγει ο Ζιγαβηνός. Τι χρωστούσε στον πλούσιο και στον φτωχό ο Θεός; Προφανώς ο πλούσιος κάποια αρετή θα είχε. Δεν θα ήταν παντελώς άμοιρος αρετών. Γι’ αυτή του την αρετή του έδωσε πλούσια τα αγαθά στη γη. Επίσης κι ο πτωχός κάποια κακία θα είχε. Με τα δεινά και την υπομονή του ξεπλήρωσε κάθε χρέος της κακίας. Πέθαναν έχοντας ο ένας άκρατη κακία κι ο άλλος άκρατη αρετή. Ο,τι χρωστούσαν, το ξεχρέωσαν στη γη. Στην άλλη ζωή το λόγο καθ’ ολοκληρίαν τον είχε ο Θεός.

    Στην καθημερινή μας ζωή πολλοί είναι εκείνοι που ζητούν τη βοήθειά μας. Όπως επίσης και πολλές είναι οι φορές που αρνηθήκαμε να βοηθήσουμε κάποιον, ενώ μπορούσαμε. Η ωραιότατη αυτή παραβολή μας βοηθεί πολύ να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και να νιώσουμε τον άλλο σαν αδελφό μας, που θα μας χαρίσει τη Βασιλεία του Θεού η θα γίνει αιτία να κατακριθούμε αιώνια.

    πηγή: www.agiazoni.gr


    0 0

    Η εποχή μας έχει μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις προηγούμενες: οι άνθρωποι ενδιαφέρονται περισσότερο για την πληροφορία παρά για την γνώση. Η ανάπτυξη του διαδικτύου έχει ως αποτέλεσμα να βομβαρδίζεται καθημερινά ο άνθρωπος με πληροφορίες και ειδήσεις και να μην ενδιαφέρεται στον ίδιο βαθμό για τη μελέτη πνευματικών κειμένων, είτε αγιογραφικών, είτε πατερικών και θεολογικών ψυχοφελών συγγραμμάτων. Μάλιστα, πολλές φορές γινόμαστε υπέρμαχοι της πατερικής και ασκητικής θεολογίας, και καλά πράττουμε, χωρίς όμως την ίδια στιγμή να επιδεικνύουμε το ίδιο ζήλο για την μελέτη των πατερικών κειμένων τη στιγμή μάλιστα όπου μπορούμε να βρούμε μέγα πλήθος αυτών αναρτημένα σε ιστολόγια. Με αυτόν τον τρόπο όμως η ασκητική και πατερική θεολογία από βίωμα εκπίπτει απλώς σε ιδεολογία.

    Θα προσπαθήσουμε να τονίσουμε την ανάγκη της μελέτης χριστιανικών κειμένων επικαλούμενοι και προβάλλοντας καταρχήν δυο σημαντικά παραδείγματα από τη ζωή της Εκκλησίας μας. Ο Ιερός Αυγουστίνος (354-427) σε νεαρή ηλικία, επηρεασμένος από το διεφθαρμένο περιβάλλον, παρασύρθηκε σε ανήθικη ζωή. Μάλιστα, πιστεύοντας ότι θα βρει απάντηση στα μεγάλα προβλήματα που τον απασχολούσαν έγινε ακόλουθος της αίρεσης των Μανιχαίων. Σε ηλικία όμως τριάντα δύο ετών περπατώντας στον κήπο του σκεπτόμενος όσα τον απασχολούσαν, άκουσε μια παιδική φωνή να του λέει: «πάρε και διάβασε». Άνοιξε τότε το βιβλίο με τις Επιστολές του Απ. Παύλου που ήταν κοντά του και τα μάτια του έπεσαν στο χωρίο της προς Ρωμαίους Επιστολής (13, 13-14): «ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίτας και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω, αλλ᾿ ενδύσασθε τον Κύριον ᾿Ιησούν Χριστόν, και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας». Τα λόγια αυτά του Αποστόλου Παύλου συγκλόνισαν την καρδιά του Ιερού Αυγουστίνου και η μεγάλη και σωτήρια ώρα της Θείας Χάριτος ήλθε γι’ αυτόν. «Μόλις τελείωσα την ανάγνωση των λίγων αυτών λέξεων», αναφέρει ο ίδιος, «αμέσως χύθηκε στην καρδιά μου φως, το οποίο της χάρισε την ειρήνη και αμέσως διαλύθηκε το σκοτάδι, με το οποίο την περιέβαλαν οι αμφιβολίες μου». Την στιγμή εκείνη είχε γίνει άλλος άνθρωπος. Στο εξής θα ζούσε μόνο για τον Χριστό και την Εκκλησία. (Βλ. Α. Χριστοδούλου, Άγιος Αυγουστίνος, μια μεγάλη προσωπικότητα της Εκκλησίας, https://www.pemptousia.gr/2016/06/iaug/).

    Το δεύτερο παράδειγμα προέρχεται από τη ζωή του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα, κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας Φιοντόρ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι (1821 – 1881). Κατά τη νεαρή του ηλικία ήταν άθεος και επειδή αναμίχθηκε σε πολιτικές ταραχές καταδικάστηκε το 1849 σε τετραετή εξορία στη Σιβηρία. Στον δρόμο για την εξορία, κάποια ευσεβής χριστιανή γυναίκα έδωσε στον 28χρονο τότε Ντοστογιέφσκι την Καινή Διαθήκη για παρηγοριά. Καθώς ήταν άθεος ο Ντοστογιέφσκι στην εξορία έσκιζε τις σελίδες του βιβλίου για να καθαρίζει την πίπα που κάπνιζε. Ώσπου κάποια στιγμή, από περιέργεια ή βαριεστιμάρα θέλησε να μάθει τί λέει επιτέλους αυτό το χριστιανικό βιβλίο. Η πρώτη σελίδα στο σκισμένο βιβλίο ήταν αυτή η περικοπή του Ασώτου. Η ανάγνωση της περικοπής αυτής αλλά και έπειτα όλης της Καινής Διαθήκης τον συγκλόνισε και του αποκαλύφθηκε ένας νέος κόσμος, αυτός της γνωριμίας με το Θεό. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε το γεγονός της μεταμόρφωσής του σε έναν από τους σπουδαιότερους ορθοδόξους χριστιανούς διανοητές.

    Τα παραπάνω παραδείγματα φανερώνουν τη μεγάλη μεταμορφωτική δύναμη που προσφέρει σε όλους μας η πνευματική μελέτη, η μελέτη της Αγίας Γραφής, των πατερικών κειμένων, των βίων των Αγίων, των ύμνων της Εκκλησίας μας αλλά και ορθοδόξων ψυχωφελών βιβλίων που παρουσιάζουν και ερμηνεύουν τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Ο άγιος Επιφάνιος Κύπρου αναφέρει ότι τα χριστιανικά βιβλία είναι αναγκαίο απόκτημα γιατί και η θέα μόνο των βιβλίων αυτών μάς κάνει πιο δυσκίνητους προς την αμαρτία και μας ωθούν προς την αρετή.

    Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μάς διδάσκει ότι οι γραμμές και οι λέξεις του πνευματικού βιβλίου, και μάλιστα της Αγίας Γραφής, είναι τα ιμάτια του Χριστού. Όπως τα ενδύματα μας καλύπτουν, έτσι και οι σελίδες της Αγίας Γραφής κρύβουν τον ίδιον τον Χριστό (Βλ. PG 48,994). Ο αββάς Σισώης, όταν τον αναζητούσαν, έλεγε: «δεν ευκαιρώ να έρθω», διότι δεν ήθελε να αποχωριστεί την πνευματική μελέτη που του χάριζε την Θεία γνώση (Βλ. PG 65, 401Α) και ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ διάβαζε κάθε εβδομάδα ολόκληρο το Ευαγγέλιο (Βλ.αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, «Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, Βίος» (μετάφρ. Β. Νικολακάκη), εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, Θεσσαλονίκη 1985, σελ. 42). Σύμφωνα με τον αββά Φιλήμονα, «με την αδιάλειπτη προσευχή και τη μελέτη των θείων Γραφών ανοίγουν τα νοερά μάτια της ψυχής και βλέπουν τον Βασιλέα των δυνάμεων» (Βλ. Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, τ. Β΄). Ο Όσιος Κάλλιστος Αγγελικούδης αναφέρει ότι η ανάγνωση των ιερών Γραφών και των Αγίων που τις εξηγούν ξυπνούν το νου και τον βοηθούν να προσκολλάται στο Θεό (Βλ. Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, τ.Ε΄).

    Ο άγιος Πορφύριος ο Καυσοκλυβίτης μας προτρέπει να σπουδάσουμε όλοι στο «Πανεπιστήμιο της Εκκλησίας» μελετώντας «ύμνους, κανόνες, μεσονυκτικά, μεσώρια, Ψαλτήρι, Παρακλητική, Μηναίο, Θεοτοκάριο, Τριώδιο, Πεντηκοστάριο…Η αφοσίωση, η απασχόληση με τους ύμνους και τ΄ αναγνώσματα είναι μεγάλο πράγμα, πολύ μεγάλο, διότι αγιάζεται ο άνθρωπος χωρίς να το καταλάβει. Αποκτάει και αγάπη και ταπείνωση καί όλα ακούγοντας των Αγίων τά λόγια, του Μηναίου, της Παρακλητικής κ.λ.π…Και μετά πάλι καθημερνώς, σε μία ώρα προ του φαγητού ή το απόγευμα, να καθίσομε μία ώρα ή μιάμιση και να διαβάζομε απ’ τους μεγάλους Πατέρες» (Βλ. αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Ἀνθολόγιο συμβουλῶν, Α’ ἔκδοση, 2002, σελ. 174-175).

    Ο Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης μάς διδάσκει ότι «τα ιερά βιβλία μάς χρειάζονται στο ταξίδι μας για τον ουρανό. Είναι εργαλεία της πνευματικής ζωής και χωρίς αυτά είναι αδύνατον να φθάση κανείς στον παράδεισο. Τα βιβλία αυτά γίνονται οι φακοί με τους οποίους βλέπομε τον ήλιο, δηλαδή, τον Χριστόν. Η ανάγνωσις του πνευματικού βιβλίου είναι μία αποκάλυψις, μία θεοφάνεια∙ έρχεται ο Χριστός. Είναι μία συνάντησις με τον Χριστόν, μία μυστική ένωσις με τον Χριστόν»(Βλ. Περί Θεού: Λόγος Αισθήσεως, Ιερό Κοινόβιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ορμύλιας Χαλκιδικής, Αθήναι 2004).

    Ο όσιος Νικήτας ο Στηθάτος μάς διδάσκει ότι τα πονηρά πνεύματα φοβούνται υπερβολικά τη χάρη του θείου Πνεύματος, και μάλιστα όταν επιφοιτήσει πλούσια, καθώς καθαιρόμαστε με τη μελέτη και την καθαρή προσευχή (Βλ. Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, τ.Δ΄) και ο άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ αναγνωρίζει την αναγκαιότητα της μελέτης κατά τον αόρατο πόλεμο που διεξάγουμε, διότι ο διάβολος μισεί κάθε φωνή με την οποία οι άνθρωποι ειδοποιούνται και ασφαλίζονται απ’ αυτόν, γι’ αυτό μισεί ιδιαίτερα τη φωνή των Πατέρων. Αυτή η φωνή αποκαλύπτει τις επιβουλές του και την πανουργία του, τις παγίδες του και τον τρόπο της δράσεώς του. Γι’ αυτό πασχίζει να μας αποτρέψει από τη σωτήρια μελέτη των πατερικών βιβλίων με κάθε τρόπο, είτε υποβάλλοντάς μας υπερήφανους και βλάσφημους λογισμούς είτε ρίχνοντάς μας σε μάταιες μέριμνες, είτε εμπνέοντάς μας ακηδία και ανία, είτε σκοτίζοντας τον νου μας με τη λήθη. Από τον πόλεμο τούτο του εχθρού μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο σωτήρια είναι για μας η πατερική μελέτη και πόσο βλαπτική για τον εχθρό. Είναι όπλο που τον εξουδετερώνει και τον θανατώνει (Βλ. το βιβλίο: Ασκητικές εμπειρίες, τ. Α΄, εκδ. Ι. Μ. Παρακλήτου 2008, σελ. 125-129). Όλοι οι παραπάνω λόγοι καταδεικνύουν ότι τα πνευματικά βιβλία αποτελούν απαραίτητους οδοδείκτες της πνευματικής ζωής, η «τροφή» της ψυχής μας. Χωρίς αυτά η πνευματική μας πορεία δεν θα οδηγηθεί εύκολα στό ποθητό τέρμα διότι μέσα από αυτά, ο Θεός φανερώνει τόν δρόμο της αγιότητας.

    Τα βιβλία για την χριστιανική ζωή είναι πολλά, μπορούν να δώσουν απάντηση σε κάθε πρόβλημα που μας απασχολεί και μαζί με τον Όσιο Πέτρο το Δαμασκηνό «θαυμάζομε και κατανοούμε την ανέκφραστη φιλανθρωπία του Θεού, πως με μελάνι και χαρτί οικονόμησε τη σωτηρία των ψυχών μας και μας χάρισε τόσο πολλές γραφές και τόσους διδασκάλους της ορθόδοξης πίστεως» (Βλ.Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, τ.Γ΄). Καταρχήν έχουμε τα ιερά κείμενα της Αγίας Γραφής όπου εκεί δεν διαβάζουμε σκέψεις ανθρώπινες καθώς ομιλεί ο ίδιος ο Θεός. Θα αναφέρουμε ένα περιστατικό από το βίο του Μ.Αντωνίου: «Ο Μέγας Κωνσταντίνος θαύμαζε τον Μ. Αντώνιο και του έστειλε μια επιστολή. Όταν έλαβε την επιστολή στην έρημο, οι μαθηταί του έλεγαν: “Πόσο τιμά ο βασιλιάς το διδάσκαλό μας!” Ο Μέγας Αντώνιος είπε: “Θαυμάζετε που ένας επίγειος βασιλεύς έστειλε σ᾿ εμένα επιστολή; Να θαυμάζετε, ότι ο Βασιλεύς των βασιλευόντων και Κύριος των κυριευόντων, ενώπιον του οποίου όλοι οι βασιλείς είναι ένα μηδενικό, μας έστειλε γράμμα. Και το γράμμα του είναι η αγία Γραφή. Το διαβάζουμε άραγε με ανάλογο ενδιαφέρον;”» (Βλ. Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου, Περιστατικά από την ζωή του Μ. Αντωνίου, www.augoustinos-kantiotis.gr).

    Ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης τόνιζε την ανάγκη να μελετούμε τα Συναξάρια των Αγίων, το Γεροντικό, τον Ευεργετινό, την Κλίμακα του αγίου Ιωάννη του Σιναίτη, τον Αόρατο Πόλεμο του αγίου Νικοδήμου του αγιορείτη, τον Άγιο Εφραίμ και το Λαυσαϊκό. Μελετώντας όλα τα Πατερικά βιβλία θα σου θερμάνουν την ψυχή και θα σε βοηθήσουν να αγωνίζεσαι πολύ, για να μιμηθείς τους Αγίους, και παράλληλα θα σου αφήνουν την μεγάλη ταπείνωση, εφόσον κάνεις σύγκριση του εαυτού σου με τους Αγίους. Αυτό φυσικά θα διώξει και κάθε ψευδαίσθηση που σου είχε δημιουργηθεί προηγουμένως, που θεωρούσες δηλαδή τον εαυτό σου κάπως άγιο», μας διδάσκει ο άγιος Παΐσιος (Βλ. Επιστολές Γέροντος Παϊσίου αγιορείτου, έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγ. Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης).

    Τα κείμενα αυτά μας διδάσκουν το αληθινό νόημα της Αγίας Γραφής, την ορθή πίστη, την ευαγγελική ζωή, τη χριστιανική τελειότητα και σωτηρία. Οι βίοι των Αγίων, είναι οι ζωντανές μαρτυρίες του Ευαγγελίου διότι οι θεϊκές εντολές βρήκαν την έμπρακτη εφαρμογή τους στην βιοτή των Αγίων. Οι Άγιοι, άνθρωποι κάθε μορφωτικού επιπέδου, δίδαξαν το θέλημα του Θεού με τα λόγια τους και με τις πράξεις τους, αποδεικνύοντας ότι ο λόγος του Θεού αφορά όλες τις ψυχές των ανθρώπων, σε όλες τις συνθήκες και σε όλες τις εποχές. Διαβάζοντας λοιπόν τον βίο τους αποκτούμε πρότυπα και υποδείγματα προς μίμηση. Μόνο μέσω των Πατέρων και των βίων των Αγίων μπορούμε να κατανοήσουμε την Αγία Γραφή και όχι αυτόνομα διότι η Αγία Γραφή επαναλαμβάνεται μέσω των βίων των Αγίων. Διαβάζεις την ζωή των Αγίων και βλέπεις μπροστά σου ζωντανές μεταφράσεις του Ευαγγελίου και εμπνέεσαι, θα επισημάνει ο Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης (Βλ. το βιβλίο: Περί Θεού: Λόγος Αισθήσεως, Ιερό Κοινόβιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ορμύλιας Χαλκιδικής, Αθήναι 2004).

    Οι Πατέρες μας, μέσω των ασκητικών τους αγώνων και κόπων, της ανιδιοτελούς αγάπης προς το Θεό και τον συνάνθρωπο ομοίασαν στο Θεό, έφθασαν στη θέωση και ερμήνευσαν ορθώς τα νοήματα της Αγίας Γραφής. Οι Πατέρες της Εκκλησίας, συνδύαζαν την πνευματική ζωή με την κοσμική σοφία, δίδασκαν και συμβούλευαν το λαό, ερμήνευαν τις Γραφές καθ’ υπόδειξιν του Αγίου Πνεύματος και αντιμετώπιζαν την εσφαλμένη ερμηνεία της από τις αιρέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο άγιος Επιφάνιος Κύπρου ο οποίος χρησιμοποίησε και ερμήνευσε ορθώς την Αγία Γραφή για να αντιμετωπίσει τους αιρετικούς που την παρερμήνευαν (Βλ. Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή, Η χρήση της Αγίας Γραφής εναντίον των αιρέσεων από τον Άγιο Επιφάνιο Κύπρου, διδακτορική διατριβή, Θεσσαλονίκη 1998). Μελετώντας τα έργα τους θα οικειωθούμε τη σκέψη τους και θα γίνουμε μιμητές του βίου τους όντας ομόγνωμοι, ομόβουλοι και ομόψυχοι των αγίων Πατέρων.

    Οι άγιοι Πατέρες μάς μαθαίνουν πώς να μελετάμε το Ευαγγέλιο και να το κατανοούμε σωστά, μας μαθαίνουν να μην το προσεγγίζουμε με αφροσύνη και αλαζονεία και ακάθαρτη καρδιά, όπως πράττουν οι αιρετικοί. Το Ευαγγέλιο αφήνει μόνο τους ταπεινούς να το προσεγγίσουν. «Γιατί όποιος αξιώθηκε να αποκτήσει νοερή γνώση και δεν αγωνίζεται με πολλή σχολή και προσοχή στη μελέτη των θείων Γραφών και των γνώσεων που του δόθηκαν, με ταπείνωση και φόβο Θεού, νιώθοντας ανάξιος για όσα του δώρισε ο Θεός, αποδιώχνεται από τη γνώση με απειλές, όπως ο Σαούλ από το βασιλικό αξίωμα (Α΄ Βασ. 15, 28-29), λέει ο άγιος Μάξιμος. Ενώ εκείνος, λέει, που σχολάζει και αγωνίζεται, οφείλει σαν τον Δαβίδ να παρακαλεί πάντοτε και να λέει: “Κτίσε μέσα μου καρδιά καθαρή, Θεέ μου, και εγκατάστησε στα βάθη μου το ευθές Πνεύμα” (Ψαλμ. 50, 12), ώστε να γίνει άξιος της επιφοιτήσεώς Του», αναφέρει ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός (Βλ. Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, τ. Γ΄).

    Κατά συνέπεια, παράλληλα με τη μελέτη της Αγίας Γραφής είναι αναγκαία η μελέτη των πατερικών κειμένων, των βίων των Αγίων και άλλων κειμένων ορθοδόξου θεολογίας για να μην εκπέσουμε στην πλάνη των Προτεσταντών, οι οποίοι ερμηνεύουν την Αγία Γραφή όπως αυτοί νομίζουν, διατεινόμενοι ότι όλοι οι χριστιανοί επικαλούμενοι απλώς το Άγιο Πνεύμα θα μπορέσουν να ερμηνεύσουν ορθώς την Αγία Γραφή! Αποτέλεσμα όλων αυτών των αντιλήψεων είναι να υπάρχουν τόσες προτεσταντικές αιρέσεις όσες και οι ερμηνείες τους και μάλιστα συχνά αντικρουόμενες μεταξύ τους. Δεν μπορεί ο άνθρωπος απότομα, όπως πιστεύουν οι προτεσταντικές αιρέσεις, να φθάσει στην αληθινή γνώση και ερμηνεία των ιερών κειμένων μέσω κάποιας συναισθηματικής αποφάσεως περί πίστεως. Δεν μπορεί ο άνθρωπος ξαφνικά να οδηγηθεί στην ορθή ερμηνεία της Αγίας Γραφής, επικαλούμενος απλώς το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Χρειάζεται άσκηση και δοκιμασία, ταπείνωση και προσευχή, υπακοή και άρνηση του εγωισμού και της φιλαυτίας, όπως έπραξαν οι Πατέρες μας οι οποίοι ζώντας εν ταπεινώσει, εν ασκήσει και εν προσευχή μάς παρέδωσαν την ορθή ερμηνεία του λόγου του Θεού και η οποία έγινε αποδεκτή από τις Οικουμενικές Συνόδους. Άνευ αγώνος, ασκήσεως και ταπεινώσεως ο άνθρωπος οδηγείται στην πλάνη. Για αυτό το λόγο πρέπει απλανής οδηγός μας να είναι η σοφία των Πατέρων της Εκκλησίας.

    Η μελέτη των χριστιανικών βιβλίων πρέπει να γίνεται καθημερινά, με επιμέλεια και προσοχή. «Πριν αρχίσεις την πατερική σου μελέτη, κάνε έστω και δύο λεπτά προσευχή, για να σε φωτίσει ο Θεός να καταλάβεις τα θεία νοήματα. Εάν δεν σε παίρνει η ώρα ενώ μελετάς, δεν είναι ανάγκη να βιαστείς να τελειώσεις το κεφάλαιο, γιατί σκοπός μας δεν είναι να τελειώνουμε κεφάλαια, αλλά να αφήνουμε κάτι στο κεφάλι μας», μας συμβουλεύει ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης (Βλ. Επιστολές Γέροντος Παϊσίου αγιορείτου, έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγ. Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης).

    Αναφέρει ο Όσιος Θεόληπτος Φιλαδελφείας: «Μην προσπερνάς βιαστικά τα λόγια, αλλά να τα στοχάζεσαι βαθιά και να θησαυρίζεις το νόημά τους. Ύστερα να αναλογίζεσαι όσα διάβασες, ώστε με τη μελέτη αυτή να τα κατανοείς, να γλυκαίνεται η διάνοιά σου και να σου μένουν αλησμόνητα. Κι έτσι ν΄ αναρρίπτεται ο ζήλος σου για τα θεία διανοήματα, σύμφωνα με το ρητό: “Κατά τη μελέτη μου θ΄ ανάψει μέσα μου φωτιά” (Ψαλμ. 38, 4). Όπως η τροφή με τη μάσηση ευχαριστεί τη γεύση, έτσι και τα θεία λόγια, όταν στρέφονται μέσα στην ψυχή, τρέφουν και κατευφραίνουν τη διάνοια, όπως λέει και ο Ψαλμωδός: “Πόσο γλυκά είναι τα λόγια Σου στο λάρυγγά μου!” (Ψαλμ. 118, 103). Ν΄ αποστηθίζεις και λόγια του Ευαγγελίου και αποφθέγματα των μακαρίων Πατέρων και να ερευνάς τους βίους τους, για να τα έχεις μελέτημά σου κατά τις νύχτες· ώστε όταν η διάνοιά σου κουραστεί από την προσευχή, να την ανανεώνεις με την ανάγνωση και τη μελέτη των θείων λόγων και να την κάνεις προθυμότερη στην προσευχή (Βλ. Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, τ. Δ΄).

    Η πνευματική μελέτη δεν πρέπει να μοιάζει με την μελέτη των κοσμικών βιβλίων διότι πρωταρχικός στόχος δεν είναι η ψυχαγωγία αλλά η πνευματική οικοδομή. Μας διδάσκει ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης: «ορισμένοι μπορεί να ξενυχτούν και να διαβάζουν πνευματικά βιβλία με μανία και να ευχαριστιούνται. Παίρνουν ένα πνευματικό βιβλίο, κάθονται και λίγο αναπαυτικά και διαβάζουν. “Ωφελήθηκα”, λέει ο άλλος . Καλύτερα πες ότι ευχαριστήθηκες, ότι πέρασες ευχάριστα την ώρα σου. Γιατί αυτό δεν είναι ωφέλεια. Ωφελείσαι, μόνον, όταν δεις τι λέει αυτό που διαβάζεις, ελέγχεις τον εαυτόν σου και προσπαθείς να τον ζορίζεις στην εφαρμογή: “Τι λέει αυτό που διάβασα; Εγώ που βρίσκομαι πνευματικά; Τι πρέπει να κάνω;” (Βλ.αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Β΄, έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου “Ευαγγ. Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης). «Γι’ αυτό, όταν μελετάμε, να μιμούμαστε την αγελάδα που προτιμάει το τριφύλλι από το άχυρο και αφού φάει, μηρυκάζεται την τροφή και μ’ αυτόν τον τρόπο κάνει την τροφή γάλα», επισημαίνει με παραστατικό τρόπο ο άγιος Παΐσιος (Βλ. Επιστολές αγίου Παϊσίου αγιορείτου, έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγ. Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης).

    Παλαιότερα, τα βιβλία κυκλοφορούσαν μόνο σε έντυπη μορφή και ήταν δύσκολο να αποκτήσουμε πολλά εξαιτίας του οικονομικού κόστους. Σήμερα, εξαιτίας της εξέλιξης της τεχνολογίας και του διαδικτύου, πλήθος ιερών κειμένων όπως η Αγία Γραφή με την απόδοση της στην νεοελληνική γλώσσα, πατερικά κείμενα, η φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, βίοι Αγίων, βιβλία και μελέτες θεολογικού περιεχομένου κ.α., είναι αναρτημένα σε πολλά ιστολόγια θεολογικού περιεχομένου (π.χ.www.ecclesia.gr, www. imverias.gr, www.pemptousia.gr, www, antiairetikos( Αντιαιρετικός) gr, κ.α.). Τα συγκεκριμένα κείμενα μπορούμε να τα εντοπίσουμε μέσω μια ηλεκτρονικής μηχανής αναζήτησης (π.χ.www.google.gr) και να τα διαβάσουμε διαδικτυακά χωρίς να επωμιστούμε κάποιο ιδιαίτερο οικονομικό κόστος. Κατά συνέπεια δεν μπορούμε να έχουμε δικαιολογία ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε οικονομικά στο κόστος αγοράς πνευματικών βιβλίων.

    Διεξάγοντας την καθημερινή μας πνευματική μελέτη πρέπει να έχουμε υπόψιν τις παρακάτω συμβουλές του αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου:

    «Να δοθείτε στη μελέτη της Αγίας Γραφής, των ψαλμών, των πατερικών κειμένων. Να επιδοθείτε στη μελέτη με έρωτα θείο. Να ψάχνετε να βρείτε στο λεξικό την κάθε λέξη και να επιδίδεσθε στη σωστή και καθαρή και με νόημα ανάγνωση με το νι και με το σίγμα. Να ερευνάτε πόσες φορές λέει η Αγία Γραφή μία λέξη, για παράδειγμα τη λέξη “απλότητα”, και πόσες την άλλη. Φως Χριστού θα πλημμυρίσει την ψυχή σας. Έτσι θα πραγματοποιηθεί αυτό που λέγει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: «Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς» (Ματθ. 4, 16). Αυτό το φως είναι το άκτιστον φως του Χριστού. Άμα αποκτήσομε αυτό το φως, θα γνωρίσομε την αλήθεια» (Βλ. αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Ανθολόγιο συμβουλών, Α’ έκδοση, 2002, σελ. 295-296).


    0 0

    «Εύχομαι αυτή η φωτιά που ανάβει σήμερα, να γίνει πνευματική φλόγα που πραγματικά θα κατακαίει την καρδιά μας. Την καρδιά όλων μας!» 

    Με αυτή την ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 27 Οκτωβρίου, η έναρξη του Ιστορικού Εκπαιδευτικού Προγράμματος με το Παιχνίδι αναζήτησης της Ιστορίας για παιδιά Δημοτικού, στον Κήπο Ηρώων Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

    Στο Ιστορικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα με τίτλο «Το Μυστήριο του Κήπου», έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν φέτος όλα τα παιδιά της 6ης Δημοτικού των σχολείων του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, με την υποστήριξη της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας και του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσολογγίου «Κωστής Παλαμάς».

    Η αρχή έγινε από το 3ο Δημοτικό Σχολείο, με τα παιδιά να σχηματίζουν ολιγομελείς ομάδες, οι οποίες είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν σε όλη την έκταση του Κήπου των Ηρώων, συναντώντας τα μνημεία των αγωνιστών, όπλα, φορεσιές και αντικείμενα των Πολιορκιών και της Εξόδου, με αποτέλεσμα να ανακαλύπτουν στοιχεία της ιστορίας μας τα οποία θα χρησιμοποιήσουν στην επίλυση γρίφων. Έτσι, τα παιδιά μας μαθαίνουν την Ιστορία του τόπου τους!

    Σ’ αυτή την πρώτη διοργάνωση παραβρέθηκε και απηύθυνε χαιρετισμό και ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, υπό την αιγίδα του οποίου πραγματοποιείται το παιχνίδι, ενώ σημαντική ήταν η παρουσία του κεντρικού ομιλητού κ. Νικολάου Ζαχαριά, Καθηγητού του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Προέδρου του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών. Ο κ. Ζαχαριάς τόνισε την διαχρονική ιστορική αξία του Παιχνιδιού στην Παιδεία, καθώς η συνέχειά του είναι δεδομένη από τα ίδια τα παιδιά που συμμετέχουν σήμερα.

    Η όλη παρουσίαση έγινε από τον αρχιμουσικό κ. Μάκη Κουτσαγγέλη, που είναι ο εμπνευστής του Προγράμματος και Γ. Γραμματέας του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής Διονύσιος Σολωμός». Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Τάκης Φωλιάς, καθώς και ο αντιδήμαρχος κ. Τάσος Σκαρμούτσος.

    Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Κοσμάς, τόνισε τα εξής:

    «Θα εξομολογηθώ κάτι και πιστέψατέ με είναι αλήθεια: σήμερα μου φεύγει μία λύπη. Έλεγα ότι αυτή την Ιστορία, αυτό το μεγαλείο, αυτή τη δόξα του Μεσολογγίου, πώς θα μπορέσουμε να τη δώσουμε στα παιδιά σήμερα, στα σπλάχνα μας, στα καλά μας παιδιά; …όταν βλέπουμε τόση αδιαφορία γι’ αυτή την ιστορία, όταν βλέπουμε τόση διαστρέβλωση της ιστορίας, όταν βλέπουμε τόσα παράξενα που συμβαίνουν. Εδώ που περιοδεύω, ρωτάω μερικές φορές νέους και νέες και δεν ξέρουν βασικά θέματα της ιστορίας μας και μάλιστα της τοπικής μας ιστορίας.

    Αυτά που σήμερα ζούμε, αυτή τη στιγμή, πραγματικά διώχνουν τη λύπη. Γιατί βοηθούνται πλέον τα νιάτα να γνωρίσουν ποιοι είμαστε, ποιους είχαμε πνευματικούς γονείς, προγόνους, ποιοι μας χάρισαν το δώρο της ελευθερίας, ποιοι έχυσαν το αίμα τους για μας.

    Είπε θαυμάσια ο κ. Κουτσαγγέλης ότι εδώ μεγάλωσε, αλλά και ο καθηγητής κ. Ζαχαριάς επίσης. Θα πω κι εγώ – παρ’ ότι γεννήθηκα στο Αγρίνιο – πως εδώ με έφερνε ο πατέρας μου, ιερεύς, όταν ερχόταν στη Μητρόπολη, μαθητής δημοτικού ήμουν τότε.. Άνοιγε το παραθυράκι του Τύμβου κι έβλεπα τα οστά, τα ιερά λείψανα των Εξοδιτών μέσα, και μου έλεγε: «αυτοί είναι παιδί μου που έχυσαν το αίμα τους εδώ για την ελευθερία μας».  Και αυτό μου έμεινα πραγματικά μέσα μου, όταν μαθητής έβλεπα (και συγκλονιζόμουνα με την υπόδειξη του πατέρα μου),  τα ιερά λείψανα των αγωνιστών.

    Θέλω να ευχαριστήσω γιατί μας δίνεται αυτή η ευκαιρία σήμερα να διώξουμε τη λύπη που ανέφερα προηγουμένως. Θέλω να συγχαρώ το Σύλλογο «Διονύσιος Σολωμός», τον κ. Πρόεδρο, τον κ. Κουτσαγγέλη και τον κ. Ρεπάσο, οι οποίοι μου έκαναν την τιμή να με προσκαλέσουν και όσο είναι δυνατόν – με τη Χάρη του Θεού – και η Ιερά Μητρόπολη να προσφέρει και να συμβάλει. Του Θεού είναι όλα.. δεν κάνουμε εμείς τίποτα, ο Θεός τα δίνει.

    Οφείλουμε εμείς, όμως, να δώσουμε τα πάντα για εκείνους που έχυσαν το αίμα τους για μας, αλλά και για εκείνους που πρέπει να ζήσουν αυτά τα ιδανικά. Για τα παιδιά μας, που πρέπει να μεγαλώσουν μέσα στις αλήθειες, μέσα σ’ όλες αυτές τις αξίες τις οποίες σήμερα διαστρεβλώνουμε, θολώνουμε κι απομακρύνουμε, γιατί έχουμε ιδεολογίες που κατ’ εξοχήν υπηρετούν την εγωπάθειά μας, την ιδιοτέλειά μας και όλο τον εγωκεντρισμό μας.

    Να συγχαρώ το Σύλλογο «Διονύσιος Σολωμός», τον κ. Κουτσαγγέλη και τον κ. Ρεπάσο, που συνήργησαν και όλους τους συνεργάτες τους. Να συγχαρώ όλους σας! Να ευχαριστήσω τον καθηγητή κ. Ζαχαριά, ο οποίος ποτέ δεν λησμονεί την ιδιαιτέρα του πατρίδα και έρχεται και μας προσφέρει πάντα λόγο φωτισμένο, καθαρό, ωφέλιμο και τώρα καθαρά ιστορικό λόγο.

    Να συγχαρώ και τα παιδιά μας, τα οποία ήρθαν εδώ σήμερα, και τους εκπαιδευτικούς τους. Ήρθαν για να μας δώσουν αυτή τη χαρά.

    Εύχομαι αυτή η φωτιά που ανάβει σήμερα, να γίνει πνευματική φλόγα που πραγματικά θα κατακαίει την καρδιά μας. Την καρδιά όλων μας! ..διότι (να πω κάτι..) έπρεπε σήμερα να είναι όλο το Μεσολόγγι εδώ, γιατί αυτό που γίνεται είναι ένα μοναδικό γεγονός στην ιστορία μας. Σαράντα πέντε χρόνια διακονώ και είμαι εδώ στο Μεσολόγγι (εδώ είχα έδρα και ως ιεροκήρυξ), και ποτέ τέτοια ευκαιρία δεν ζήσαμε. Γι’ αυτό, όλοι μας να βοηθήσουμε ν’ ανάψει η φλόγα, να απλωθεί, ώστε η ιστορία μας να μείνει ενεργή, εμείς να διδασκόμαστε, να τιμώνται εκείνοι που έχυσαν το αίμα τους, αλλά και να συνεχίζει η Ελλάδα και το Μεσολόγγι τη δόξα και το μεγαλείο!».

    Να σημειωθεί ότι το Ιστορικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα «Το Μυστήριο του Κήπου» θα συνεχιστεί φέτος, όπως αναφέρθηκε, με την υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως και υπό την αιγίδα του Μητροπολίτου μας κ. Κοσμά. Μέσα από την τακτική αυτή διοργάνωση, θα υπάρχει ένας πολύ ευχάριστος τρόπος για να διδάσκονται τα παιδιά την πλούσια Ιστορία του τόπου μας. Για πληροφορίες επικοινωνήστε στην ηλεκτρον. διεύθ. της Ομάδας Παραγωγής του παιχνιδιού ieripoli.game@gmail.com. 


    0 0

    Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας τιμά και πανηγυρίζει τη σεπτή μνήμη του Πολιούχου και Προστάτου της Καππαδοκίας Ιερομάρτυρα, Αγίου Γεωργίου Νεαπολίτου του Θαυματουργού, του οποίου το άφθαρτο Ιερό Σκήνωμα φυλάσσεται ως πολύτιμο θησαύρισμα στον Ιερό Ναό Αγ. Ευσταθίου Περισσού στη Νέα Ιωνίας.

    Με τη δέουσα λαμπρότητα τελέσθηκε την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2018 ο Μέγας Δισαρχιερατικός Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Θερμοπυλών κ. Ιωάννου, Καθηγουμένου της Ι.Μ. Πεντέλης και διευθυντού του Διορθοδόξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος και συγχοροστατούντος του οικείου Ποιμενάρχου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, τη συμμετοχή πολλών κληρικών και άλλων Μητροπόλεων και τη παρουσία τοπικών αρχόντων, επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων, προέδρων και εκπροσώπων Μικρασιατικών συλλόγων και τοπικών πολιτιστικών σωματείων και πλήθους πιστών.

    Στη σύντομη προσλαλιά του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Γαβριήλ καλωσόρισε με θερμά λόγια τον Μητροπολίτη κ. Ιωάννη, εκφράζοντας τις ευχαριστίες του για την τιμητική παρουσία του στην προσφυγική Μητρόπολη της Νέας Ιωνίας.

    Το θείο λόγο κήρυξε ο χοροστατών Μητροπολίτης Θερμοπυλών κ Ιωάννης, ο οποίος αφού αρχικά ευχαρίστησε τον κ. Γαβριήλ για την ευγενή πρόσκληση, στη συνέχεια αναφέρθηκε με θερμά λόγια στο θαυμαστό βίο του Πολιούχου της Ιεράς Μητροπόλεως Αγίου Γεωργίου του Νεαπολίτου, το άφθαρτο Ιερό Σκήνωμα του οποίου φανερώνει τη ζωντανή παρουσία του Θεού και την μυστηριακή ύπαρξη της Αγίας μας Εκκλησίας.

    Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής το πρωί θα ψαλεί ο Όρθρος και εν συνέχεια θα τελεσθεί η Τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ το απόγευμα και ώρα 6.00μ.μ. Θα τελεσθεί ο Μεθέορτος Εσπερινός και ακολούθως θα πραγματοποιηθεί η Λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου.


    0 0
  • 11/03/18--03:00: Μανιταρόπιτα
  • Συστατικά 1 κιλό μανιτάρια λευκά 80 γρ. ελαιόλαδο 3 κρεμμύδια 2 σκ. σκόρδο 2 τομάτες (500 γρ.) ½ ματσάκι δυόσμο...

    0 0

    All our knowledge is to no purpose if we don’t know Jesus Christ. The soul that’s a distant stranger to God, the Source of Life the Author of all things good, dreams in vain that it’s making progress and moving forward.


    0 0

    Αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Τριχερούσας από την Ιερά Μονή Χιλιανδαρίου του Αγίου Όρους μετέφερε ο ιερομόναχος Δοσίθεος...

older | 1 | .... | 1409 | 1410 | (Page 1411) | 1412 | 1413 | .... | 1462 | newer