Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1421 | 1422 | (Page 1423) | 1424 | 1425 | .... | 1462 | newer

    0 0

    We have weaknesses, passions and faults deeply rooted within us, many of which are also inherited. These can’t be cut off by any spasmodic effort, nor by worrying or stressing about them, but only by patience and persistence, by endurance, by care and attention. Excessive sorrow conceals pride. This is why it’s harmful and dangerous. It’s often exacerbated by the devil to throw us off course.


    0 0

    Ο Θεός επιτρέπει, σύμφωναμε το σχέδιό του, να δοκιμαστεί ο καθένας με διάφορες θλίψεις, για να φανερωθούν εκείνοι που Τον αγαπούν.

    Άγιος Εφραίμ ο Σύρος


    0 0

    Το Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων Romfea.gr ξεκινάει ένα νέο κύκλο εκπομπών με τον τίτλο «Η Μουσική των Ελλήνων» και θέματα από...

    0 0

    Στη Γαλλία, με έξοδα του κράτους, μεταφέρθηκε χθες το ζεύγος που κατανάλωσε δηλητηριώδη μανιτάρια. Όπως ανέφερε στο SigmaLive η Γενική...

    0 0

    Η χώρα μας αναδείχθηκε δημοφιλής προορισμός για πρώτη φορά Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το Αφιερωματικό Έτος Τουρισμού Ελλάδας – Ρωσίας 2017-2018...

    0 0

    Από τις 12 το μεσημέρι έως τις 3 μ.μ. της Κυριακής 2 Δεκεμβρίου, οι διοργανωτές φιλοδοξούν να «μυήσουν» τους συμμετέχοντες...

    0 0

    20151125-2
    Όλοι οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα του Θεού. Το «καθ’ ομοίωσιν» όμως το έχουν μόνον εκείνοι οι οποίοι με πολλή αγάπη υποδούλωσαν την ελευθερία τους στο Θεό· γιατί όταν δεν ανήκουμε στους εαυτούς μας, τότε είμαστε όμοιοι με Εκείνον που μας συμφιλίωσε με τον εαυτό Του μέσω της αγάπης. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το επιτύχει, αν δεν πείσει την ψυχή του να μην δελεάζεται από την εύκολη δόξα αυτού του κόσμου.

    Άγιος Διάδοχος Επίσκοπος Φωτικής


    0 0
    0 0

    Πολύχρωμος ήταν και ο χάλκινος Ηνίοχος των Δελφών; Η επιχείρηση ανίχνευσης χρωμάτων στα αρχαία μαρμάρινα γλυπτά -ακόμα και το σύνολο...

    0 0

    Θέλησε να μιμηθεί το παράδειγμα του Χριστού. Και όπως Εκείνος απλά και απέριττα, με παραβολές, δηλαδή απλές ιστορίες, μίλησε στον...

    0 0

    20151125-3
    Πιστεύουμε ότι μοναδικό φως ελπίδας και αισιοδοξίας για την αμφίβολη ποιότητα ζωής των σημερινών νέων μπορεί να προέλθει από τον ουρανό, τον Θεό. Διότι ο Τριαδικός Θεός, που αποκαλύπτεται και ζει μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Θεός προσωπικός. Ο Θεός συνάπτει προσωπικές σχέσεις με κάθε πιστό έτσι ώστε κάθε κίνηση, έργο, δραστηριότητα ακόμη και σκέψη του ανθρώπου να σχετίζεται άμεσα μαζί Του.

    Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός


    0 0

    Ανάγνωση του βίου του Αγίου Λουκά του Ιατρού Αρχιεπσκόπου Συμφερουπόλεως.

    Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ.


    0 0

    Some people say, and believe they’re right in doing so, that we should ‘get along well with everybody’, meaning our behaviour shouldn’t cause people not to like us and that we should be friends with everybody. But do Christians who wish to have Christ in their lives really have this as their aim?

    Saint Paul advises: ‘If it is possible, so far as it depends on you, live peaceably with all’. (Romans 12, 18), hinting that it isn’t actually possible to have peaceful relations with everyone, even though that’s what we would prefer.

    In another Epistle (2 Cor. 13, 11), Saint Paul urges us to ‘agree with one another, live in peace, and the God of love and peace will be with you’. And elsewhere, writing to the Christians of Thessaloniki, he calls upon them ‘to have peace among themselves’ (1 Thess. 5, 13).

    Peace is certainly an important element that should exist among people who have ‘the same spirit’, the same outlook, the same faith, the same view of life. But it’s not the case with all those who live in close contact with others. There will inevitably be disagreements, a different view of things, which, in the end, make us not ‘of the same spirit’.

    The effort to make it seem that we agree with everyone, so that we ‘get along with them’, demonstrates a hypocritical disposition which isn’t in accord with the spirit of the Gospel. Because it’s one thing to be peaceful and another to agree with everybody.

    Christ said openly that He had not come to bring enforced peace to the earth, but discord (Matth. 10, 34), meaning the divisions that His teaching would bring, since not everyone would accept them.

    It’s obvious that our society isn’t based on the Gospels, nor is it true that all those who were baptized as children are raised in the spirit of the teachings of Christ and the Church. Each of us has the freedom to choose our own course.

    This is why there are people we’re ‘at peace’ with as being of the same mind and the same faith, and others with whom we’ll disagree and clash verbally, without being untrue to our Christian spirit by disliking or being hostile towards them.

    It’s one thing to try and keep the peace, even if we disagree, and another to want to get along with everybody so that they have a good opinion of us. Certainly, such an attitude to life is an expression of vanity, which, according to the Fathers, is a sickness. This is why it results in upsets and tensions instead of peace. There’s an extrovert attitude and a sociability involved that doesn’t have a spiritual base and smacks of bootlicking.

    Of course, there’s the saying that if you want to please everybody, you’ll end up not pleasing anybody. Ordinary folk are good judges and know that the attempt to please everybody is shallow and selfish. But if we recognize that this is conceit, then, painful as it may be, it’s possible that it’ll bring us to repentance, which calms, gladdens and completes us.

    First publication: isagiastriados.com


    0 0

    Όσιος Σεραφείμ της Βύριτσας.

    [Ο όσιος Σεραφείμ της Βύριτσας]: Παρακάλεσε να ειδοποιήσουν τον π. Αλέξιο Κυμπάρδιν. Όταν ο π. Αλέξιος ήλθε στο σπίτι του είπε:

    – Η Παναγία πρόσταξε να με κοινωνείς κάθε μέρα.

    Πράγματι, για δεκαπέντε μέρες ο π. Αλέξιος τον κοινωνούσε καθημερινά, μέσα στη νύχτα. Κάποια μέρα όμως συνέβη ένα ακόμη θαυμαστό γεγονός, όπως διηγείται ο π. Αλέξιος.

    Κάθε μέρα, πολύ πριν ξημερώσει, πήγαινα και κοινωνούσα το γέροντα. Κάποια φορά όμως δεν άκουσα το ξυπνητήρι και δεν ξύπνησα στις 2.00 π.μ. όπως συνήθιζα. Ξύπνησα στις 4.00 π.μ.

    Πήρα τα Τίμια Δώρα και έτρεξα στον γέροντα.

    Ήταν ξαπλωμένος, αλλά το πρόσωπό του ήταν ολοφώτεινο. Γύρω του σκορπούσε φως!

    Του ζήτησα συγγνώμη και ετοιμάστηκα να τον κοινωνήσω. Όμως ο γέροντας δεν με άφησε.

    – Μην ανησυχείτε, πάτερ. Ήλθαν οι άγγελοι και με κοινώνησαν!

    Έμεινα έκθαμβος. Το φωτεινό πρόσωπό του έδειχνε ότι ήταν αλήθεια.

     

    Από το βιβλίο του Αρχιμ. Νεκταρίου Αντωνοπούλου, νυν Μητροπολίτη Αργολίδας, ο “Στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα 1866-1949”, των εκδόσεων Ακρίτας.


    0 0

    Την Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018 και ώρα 6 το απόγευμα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Πανοράματος (Θεσσαλονίκη), θα πραγματοποιηθεί ομιλία του κ. Γεωργίου Κρουσταλάκη, Oμοτίμου Καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, με θέμα: «Η Παιδαγωγική του Οσίου Πορφυρίου».


    0 0

    20151126-1
    Είναι προτιμότερο να ρίχνεις ταπεινά τα μάτια σου κάτω και να κοιτάς τα πόδια σου, προσέχοντας  που πατάς. Αυτός είναι ο πιο σωστός δρόμος.

    Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος


    0 0

    The feasts of the Mother of God are a matter of joy for the whole Church. Our Lady, who is honoured at these, is the person who glorified the whole of the human race when she answered God’s invitation to participate in His incarnation, thus ushering in the dawn of the time of our salvation.

    The feast of the Entry of the Mother of God reminds us that Our Lady is the most important person in the task of our salvation. Without her presence, our return to paradise would have been nigh impossible.

    This feast was established in the 6th century, in Jerusalem, on the basis of the ancient tradition of the Church and is also mentioned in texts by Saint Sofronios of Jerusalem (634-638).

    At this feast of the Entry of the Mother of God, we honour the fact of the dedication of Our Lady, then three years old, by her parents at the temple of Solomon. Our Most Holy Lady, the Mother of God was born to elderly parents, Ioakeim and Anna, who had asked God to give them a child whom they could dedicate to the temple. Her parents gave three-year-old Mary into the hands of Zachariah, the priest (who was later to become the father of Saint John the Forerunner) and he took her into the altar, to be sanctified and, in due course to become the Mother of God.

    In the icons of the event of the Entry of the Mother of God, we see Our Lady in the centre, as a little girl, though she has about her all the holiness of the future Mother of God. Zachariah the priest rests his hand affectionately and reverently on her head, blessing her and welcoming her into the holy of holies. He’s wearing liturgical vestments and the insignia of the priesthood on his head. Our Lady stands before him in holy silence her hands raised respectfully towards him. This denotes the willingness and joy she feels at entering the Lord’s Temple.

    Her elderly parents are also depicted showing reverence and holy emotion. They put her in Zachariah’s hands with a very expressive gesture which reveals their desire to fulfil their promise to the Lord by dedicating to Him the precious child they’d been given after many years of prayer and fasting, deep into their old age.

    The feast of the Entry of the Mother of God teaches us prayer as a way of life, since it is itself a model and instruction concerning prayer. Because they had the personal problem of infertility, Ioakeim and Anna gave themselves over to persistent, intercessionary prayer, so that God would take heed of their request. And when God did accede to their prayer, they dedicated their three-year-old daughter to the holy of holies as a gesture of gratitude.
    With the entry of Our Lady into the temple, her constant prayer to God begins. She enters the holy of holies and there directs her mind to God and concentrates her whole being on contact with Him. The prayer of Our Lady was entirely free of material or spiritual commitments because it became a way of life, a personal experience and a two-way relationship with God. While she was in the holy of holies, God spoke to her more than she did to Him. It was this experience of prayer which led to God becoming human and saving the world.

    At a time when people don’t know the right way to communicate with their neighbours, the feast of the Entry of the Mother of God is presented by the Church as the answer to today’s trammels on communication. Modern society is characterized by unhealthy interpersonal relations. We need to open up our heart and there, in the deepest recesses of the Holy of Holies of our existence, listen to the messages from God. In the depths of our heart we’ll develop our cooperation with Him, with the aim of encountering each other at the end of the journey. Through prayer of the heart and with the three-year-old Mother of God as our guide, we can, in the end, find the meaning of real life, which we’re missing so profoundly.


    0 0


    Ο Γέρ. Ιγνάτιος Ριγανάς ψάλει την περίφημη Καταβασία της Θ΄ωδής των Χριστουγέννων «Μυστήριον ξένων», σε αργό ειρμολογικό μέλος και ήχ. α΄, όπως την άκουσε από παλαιούς αγιορείτες ψάλτες, οι οποίοι γνώριζαν καλά το προσευχητικό  ήθος και ύφος της ψαλτικής.

    Ο υμνογραφικός λόγος της προ των Χριστουγέννων χρονικής περιόδου, αποτελεί πολύτιμο βοήθημα για την προσοικείωση των πιστών με το μυστήριο της Χριστού Γεννήσεως. Ανάλογο ρόλο επιτελεί και το μέλος που σκοπό έχει να βοηθήσει τους πιστούς, εντός της λειτουργικής ζωής, να εννοήσουν και να βιώσουν τα εορταζόμενα πρόσωπα και γεγονότα.

    Ειρμός Θ΄ωδής Κανόνα Χριστουγέννων, ήχ. α΄

    «Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν, καί ἐνδοξοτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων»

    «Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καί παράδοξον! οὐρανόν τό Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν, τήν Παρθένον, τήν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρnτος, Χριστός ὁ Θεός, ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν».


    0 0

    Υλικά Κολοκυθάκια 6 τεμ μεγάλα Πιπεριές κέρατο 4 τεμ Μανιτάρια 300 γρ λευκά μικρά Ρύζι Καρολίνα 4 κουταλιές της σούπας Κρασί κόκκινο 1 ποτήρι κρασιού...

    0 0

    Από την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου έως το Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2018 θα πραγματοποιηθεί στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα | Αμφιθ. «Λ. Ζέρβας») το 3ο Διεθνές Συνέδριο του ερευνητικού προγράμματος Science and Orthodoxy around the World με τίτλο The Science and Orthodox Christianity Relationship: Past – Present – Future Η Σχέση Επιστήμης και Ορθόδοξου Χριστιανισμού: Παρελθόν-Παρόν-Μέλλον.

    Το Σάββατο 1 Δεκεμβρίου θα είναι αφιερωμένο στο θέμα «Ψυχανάλυση και Ορθόδοξη Θεολογία».

    Για το συνολικό πρόγραμμα και τις περιλήψεις του συνεδρίου επισκεφτείτε τη σελίδα του στον σύνδεσμο: http://project-sow.org/third_conf

    Οι εργασίες του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν στα αγγλικά με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά. Η παρακολούθηση είναι ελεύθερη και δωρεάν και δεν απαιτείται εγγραφή. Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.


older | 1 | .... | 1421 | 1422 | (Page 1423) | 1424 | 1425 | .... | 1462 | newer