Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1424 | 1425 | (Page 1426) | 1427 | 1428 | .... | 1462 | newer

    0 0

    «Ο καρκίνος νικιέται, για να μην πω νικήθηκε. Στα επόμενα δέκα χρόνια θα είναι μία χρόνια νόσος», τονίζει ο κ....

    0 0

    Μήλα Αίτνας ή μήλα ποικιλίας Λιμοντσέλα, ελιές Τοσκάνης ή Απουλίας. Ιταλοί γεωργοί θέλουν να προστατεύσουν με παραδοσιακές μεθόδους σπάνια είδη...

    0 0

    Ο Άγιος Φιλούμενος κατά κόσμος Σοφοκλής γεννήθηκε στην Λευκωσία, στις 15 Οκτωβρίου 1913. Γονείς του ήταν οι Ευσεβείς Γεώργιος και...

    0 0

    Ανάξιος όποιος ξάφνου ακούει το προσκλητήρι των καιρών να το φυσάει ή να το κρούει σάλπιγγα ή τύμπανο.Τ’ ακούει δεν...

    0 0

    Εορτάζει στις 29 Νοεμβρίου εκάστου έτους.   Eις τον Παράμονον. Ο Παράμονος νύπεταί σοι Χριστέ μου. Γνους γαρ Θεόν μόνον...

    0 0

    Μόνο ο νους που έχει καθαρθεί από τα πάθη και το σκοτάδι της αμαρτίας και έχει αγιασθεί με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, είναι σε θέση να αισθανθεί και να συλλάβει και να αγαπήσει αυτό που είναι άγιο, και να ζήσει απ’ αυτό και γι’ αυτό. Μόνο οι καθαροί μπορούν να γνωρίσουν τον Μόνο καθαρό. «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Πρώτα θα Τον δουν στο πρόσωπο των αγίων Του, διότι ο Θεός «εν αγίοις επαναπαύεται». Και εκεί θα δουν και κάθε θείο δώρο, το οποίο έχει εναποτεθεί σε κάθε πλάσμα του Θεού.

    Η ανθρώπινη συνείδηση είναι δώρο του Θεού. Είναι τόσο μυστηριώδης και αινιγματική στην αμεσότητα και πραγματικότητά της, ώστε τίποτε μικρότερο από το Θεό δεν θα μπορούσε να τη δώσει στον άνθρωπο. Στον εσώτατο πυρήνα της η ανθρώπινη συνείδηση είναι θεοσυνείδηση. Διότι κατ’ ουσίαν η συνείδηση έχει δοθεί ως θείο δώρο στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να έχει αυτοσυνειδησία, εάν αυτό δεν είχε δοθεί σ’ αυτόν από το Θεό.

    Την αληθινή και πραγματική θεογνωσία και αυτογνωσία ο άνθρωπος αποκτά μόνο διά της οδού της έμπρακτης αγάπης. Αγαπώντας το Θεό και τους ανθρώπους ο άνθρωπος γνωρίζει εμπειρικά ότι η ψυχή του είναι χριστοειδής και αθάνατη. Η εμπειρία της έμπρακτης αγάπης ως μέθοδος της θεογνωσίας και ανθρωπογνωσίας είναι ένα από τα ευαγγέλια, το οποίο ο Θεάνθρωπος χάρισε στο ανθρώπινο γένος. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο αυτή ο άνθρωπος γρήγορα βρίσκει και το Θεό και τον εαυτό του. Ενώ στους δρόμους του μίσους ο άνθρωπος εύκολα χάνει και το Θεό και τον εαυτό του. Έχοντας εισαχθεί και χρησιμοποιηθεί από το Θεάνθρωπο η μέθοδος αυτή της θεογνωσίας και αυτογνωσίας έγινε και παρέμεινε οριστικά μέθοδος ορθόδοξης γνωσιολογίας.

    Στο Θεάνθρωπο Χριστό υπάρχει κάτι το ασύγκριτα πιο μεγάλο από την Αλήθεια, την Αγαθότητα, την Ωραιότητα. Ο ίδιος είναι όλα αυτά στην απόλυτη έννοια και ταυτόχρονα κάτι πολύ περισσότερο απ’ αυτά. Ό,τι πιο καλό υπάρχει για την ανθρώπινη ψυχή ο Χριστός το ελκύει προς Εαυτόν με κάποιο ακαταμάχητο μαγνητισμό της αγάπης. Αυτός δίνει στην ανθρώπινη ψυχή εκείνο που δεν μπορούν να της δώσουν ούτε η απόλυτη Αλήθεια, ούτε η απόλυτη Αγαθότητα, ούτε η Απόλυτη Ωραιότητα μόνες τους.

    Μόνο ένας δρόμος οδηγεί στη γνώση της Αιώνιας Αλήθειας: αυτός είναι η Αγάπη. Αποκτώντας την Αγάπη, η οποία είναι ο ίδιος ο Θεός, ο άνθρωπος ενώνεται πραγματικά με το Θεό και μ’ αυτό τον τρόπο έρχεται στην πραγματική γνώση της Αιώνιας Αλήθειας. Η Αγάπη γεμίζει τον άνθρωπο με το Θεό. Ανάλογα με το μέτρο της πληρώσεως του εαυτού του από το Θεό, ο άνθρωπος γνωρίζει το Θεό. Πληρούμενος από το Θεό ο άνθρωπος φωτίζεται, αγιάζεται, θεώνεται και μ’ αυτό τον τρόπο έρχεται στην αληθινή γνώση του Θεού. Με την αποδοχή και βίωση της «πρώτης και μεγάλης εντολής», ο άνθρωπος γίνεται «θείας κοινωνός φύσεως» (Β’ Πέτρ. 1,4). Η θεία ενέργεια της αγάπης εισάγει ολόκληρο τον άνθρωπο στην πορεία της θεώσεως: του θεώνει την καρδιά, την ψυχή, το νου, τη βούληση και καθετί που είναι ανθρώπινο· ζει διά του Θεού, αισθάνεται διά του Θεού, σκέπτεται διά του Θεού, θέλει διά του Θεού. Εκτός απ’ αυτό, το μυστήριο του Θεού αποκαλύπτει στους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα, διότι «ουδείς οίδε τα του Θεού ει μη το Πνεύμα του Θεού» (Α’ Κορ. 2, 11). Και το Άγιο Πνεύμα είναι «Πνεύμα αγάπης» και «Πνεύμα σοφίας και συνέσεως», δηλαδή Πνεύμα γνώσεως.

    Ο Θεάνθρωπος κατέστησε την αγάπη ουσία και μέθοδο της θεογνωσίας και της ανθρωπογνωσίας. Αυτή είναι η κύρια δημιουργική δύναμη με την οποία η καινοδιαθηκική προσωπικότητα συνθέτει εαυτήν. Το μυστήριο του θαυμάσιου Προσώπου του Χριστού βρίσκεται στην αγάπη. Στην αγάπη βρίσκεται και το μυστήριο της καινοδιαθηκικής γνωσιολογίας. Η θεανθρώπινη αγάπη είναι ο νέος δρόμος της επιγνώσεως. Η κατηγορηματική προσταγή της είναι: αγάπα για να γνωρίσεις. Η αληθινή γνώση των πάντων εξαρτάται από την αγάπη, γεννιέται εν αγάπη, αναπτύσσεται διά της αγάπης, φθάνει στην τελειότητα με τη βοήθεια της αγάπης. Αγαπώ, άρα γνωρίζω. Η γνώση είναι απόρροια της αγάπης. Όλη η φιλοσοφία της γνώσεως περιέχεται στη φιλοσοφία της αγάπης. Μόνο εάν ο άνθρωπος αγαπά με τη χριστοειδή αγάπη είναι αληθινός φιλόσοφος και γνωρίζει το μυστήριο της ζωής και του κόσμου. Με την αγάπη ο Θεός είναι Θεός, το ίδιο και ο άνθρωπος με την αγάπη είναι άνθρωπος.

    Η χριστοειδής προσωπικότητα οδηγημένη από το Χριστό στα μυστήρια των κόσμων του Θεού, βλέπει το Λόγο και τη λογική του σύμπαντος και το κάθε κτίσμα το δέχεται σαν από το χέρι του Δημιουργού. Όταν καθρεφτίζεται στον καθρέφτη της ψυχής μιας τέτοιας προσωπικότητας η κτίση της ασθένειας και της φθοράς, αναδεικνύεται στην έλλογή της αναμαρτησία και ωραιότητα. Στη χριστοειδή ψυχή αποκαλύπτεται το έσχατο μυστήριο της κτίσεως, γιατί αυτή συμπαθεί και αγαπά την κτίση. Ο αγαπώμενος πάντοτε αποκαλύπτει το μυστήριό του σ’ εκείνον ο οποίος τον αγαπά. Η χριστοειδής προσωπικότητα κοιτάζει την κτίση και τη φύση όχι σαν άγριο τέρας που πρέπει σκληρά να το δαμάσει αλλά σαν ασθενή που πρέπει να τον ελεεί, να τον συμπαθεί και να τον αγαπά. Γι’ αυτήν η κτίση δεν αποτελεί άψυχη ύλη, προς την οποία πρέπει να συμπεριφέρεται με τραχύτητα και να την εκμεταλλεύεται κατακτητικά και με θράσος, αλλά πολύτιμο μυστήριο του Θεού, το οποίο πρέπει με προσευχή να ελεεί και με αγάπη να σπουδάζει. «Αγαπάτε κάθε πλάσμα του Θεού, λέγει ο Ντοστογιέφσκι, και όλα τα πλάσματα μαζί και κάθε ψίχουλο. Αγαπάτε τα ζώα, αγαπάτε τα φυτά, αγαπάτε κάθε κτίσμα. Αν αγαπάς κάθε πλάσμα, θα καταλάβεις το μυστήριο του Θεού μέσα στα πλάσματα. Και αν το καταλάβεις μια φορά, κατόπιν χωρίς κόπο θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις όλο και περισσότερο καθημερινά».

    Με το διορατικό οφθαλμό της προσευχητικής αγάπης η χριστοειδής προσωπικότητα βλέπει την άφθαρτη αλήθεια κάθε πλάσματος του Θεού και βρίσκει τη σωστή του θέση μέσα στων έλλογη αρμονία του κόσμου. Αληθινά κάθε πλάσμα είναι καλό και τίποτε δεν είναι για περιφρόνηση, όταν πλησιάζεται και γίνεται δεκτό με προσευχητική αγάπη, διότι «αγιάζεται διά του λόγου του Θεού και διά της προσευχής» (Α’ Τιμ. 4, 4-5). Πράγματι «πάντα καθαρά τοις καθαροίς», ενώ για τους μιασμένους και άπιστους τίποτε δεν είναι καθαρό.

    (Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, Οδός Θεογνωσίας, εκδ. Γρηγόρη, Αθήνα 1985, σσ. 255-259)


    0 0

    Το παράπονο του Χριστού, όπως ακούμε στις ψαλμωδίες της Μ. Εβδομάδας για την αχαριστία του «εκλεκτού λαού του», που λέει: «λαέ μου τι σου έδωσα και τι μου ανταπέδωσες;», φαίνεται πως είναι το παράπονο όσων αγάπησαν με πάθος, δοθήκαν, θυσιαστήκαν. Είτε είναι γονείς, είτε πνευματικοί, είτε, ακόμα, κι όσοι είναι συνεπείς με ό,τι κάμνουν για χάρη των άλλων.

    Η αχαριστία φαίνεται πως είναι η έκφραση μιας εγωκεντρικής συμπεριφοράς, που πηγάζει από μια συγχυσμένη και αρρωστημένη προσωπικότητα. Γιατί δεν είναι στην ανθρώπινη φύση να πληγώνουμε τους ευεργέτες μας, με επιθετικότητα, συκοφαντία ή αδιαφορία. Απεναντίας, η ευχαριστία, που εκφράζεται με πολλούς τρόπους, δείχνει την ισορροπημένη προσωπικότητα που ξέρει να συνειδητοποιεί την ευεργεσία που της έγινε και είναι έτοιμη να την ανταποδώσει.

    Προκαλεί δύναμη και κουράγιο να ξέρεις ότι τον πόνο της αχαριστίας τον πέρασε κι ο Χριστός. Ενισχύεσαι, για να μην αποκάμεις, με το να ανακαλύπτεις ότι τον πέρασαν και τον περνούν όλοι οι πνευματικοί πατέρες λίγο-πολύ.

    Όμως, πέρα από τον πόνο, είναι σημαντικό να σταθούμε μπροστά στον αχάριστο άνθρωπο με κατανόηση για την πνευματική του ασθένεια και αγάπη που «καλύπτει πλήθος αμαρτιών». Στα δύο αυτά σημεία – κατανόηση και αγάπη- η επισήμανση που περιέχεται στο βιβλίο «Όρια ζωής», νομίζω πως είναι βοηθητική για την αποφυγή άτσαλων και αδιάκριτων ενεργειών. Σημειώνει λοιπόν: «Οφείλουμε ν’ αγαπάμε τους άλλους, όχι όμως και να τους υποκαθιστούμε. Δεν είναι δικό μας χρέος να αισθανόμαστε εμείς τα αισθήματα που οφείλει να νιώσει ο άλλος. Δεν μπορούμε ν’ αναλάβουμε εμείς την υποχρέωση του να σκεφθεί. Δεν μπορούμε να ενεργούμε εμείς στη θέση του. Και σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να υποστούμε εμείς, αντί γι’ αυτόν, τις απογοητεύσεις που θα του χρειαστούν για ν’ αναγκαστεί να οριοθετήσει τη ζωή του. Με άλλα λόγια δεν μπορούμε να ωριμάσουμε εμείς για κάποιον άλλο. Αυτό είναι κάτι που ο καθένας μόνο για τον εαυτό του μπορεί να το κάνει».

    Βέβαια, για να τον κατανοήσουμε και να τον αγαπήσουμε τον αχάριστο άνθρωπό μας, χρειάζεται να τον συγχωρέσουμε. Μια συγχώρεση που προέρχεται από τη συνειδητοποίηση των αρνητικών για μας, αν δεν συγχωρέσουμε ουσιαστικά. Σημειώνεται, πάλι, στο βιβλίο ‘‘Όρια ζωής’’: «Το να μη συγχωρεί κάποιος σημαίνει ότι έχει προβληματικά όρια. Οι άνθρωποι που δεν συγχωρούν, αφήνονται, με τη στάση τους αυτή, στον έλεγχο των άλλων, μην μπορώντας ν’ απαλλαγούν από τα μικρά αισθήματα που τους προκαλεί όλη αυτή η κατάσταση. Ελευθερώνοντας αυτούς που σας πλήγωσαν, από το χρέος τους απέναντι σας, παύετε να περιμένετε οτιδήποτε απ’ αυτούς. Έτσι αυτόματα ελευθερωνόσαστε κι εσείς. Η συγγνώμη μάς οδηγεί σε οικοδομητικές ενέργειες και μας ελευθερώνει από τον παθητικό εγκλωβισμό μας στις απραγματοποίητες επιθυμίες του παρελθόντος».

    Ασφαλώς όλη αυτή η διαδικασία της κατανόησης, της συγχώρεσης και της αγάπης προς τον άνθρωπο που μας πρόσφερε «χολή και σταυρό», ενεργώντας με αχαριστία απέναντί μας, απαιτεί δύναμη που μόνο η Εσταυρωμένη Αγάπη μπορεί να μας χαρίσει τέλεια και ολοκληρωμένα κι άρα ελεύθερα, χαρούμενα, σωτήρια.


    0 0

    Μετά τις πρώτες επιθέσεις του Βαρλαάμ εναντίον του ησυχασμού, μοναχοί της Θεσσαλονίκης ζήτησαν την βοήθεια του Παλαμά. Ο Αγιορείτης μοναχός ήρθε πρόθυμα στη Θεσσαλονίκη, όπου φρόντισε να συναντήσει αμέσως τον Βαρλαάμ για να τον αποτρέψει από τις επιθέσεις του. Ο Καλαβρός έδειξε στον μοναχό σημειώσεις άλλων μοναχών περι υσηχαστικής εμπειρίας, και παρουσίασε μερικά γραπτά, προτού ξεσχίσει με τα χέρια του ώς μη αληθινά εκείνα που διδάχτηκε ο ίδιος απο αυτούς, όπως έλεγε τότε. Σε αυτά όμως τα κείμενα ο Παλαμάς δεν βρήκε τίποτε σχετικά με τη θέα και ουσία του Θεού και το μόνο που βρήκε να λέγεται ήταν ότι την οικείωση προς τον Θεό δεν την φέρει η πολυπάθεια, αλλά η καθαρότητα και η προσευχή. Ο Βαρλαάμ επίσεις συκοφαντούσε τους μοναχούς πως αυτοί ισχυρίζονταν ότι αντί των έξω μαθημάτων η αγία γραφή είναι τελείως ανώφελη και η γνώση των όντων πονηρή και πολλά άλλα [14]. Έτσι δεν μπόρεσε βέβαια προς το παρόν να μελετήσει τα συγγράματα αυτά ο Παλαμάς, αλλά εφόσον ο αντίπαλος των μοναχών συνέχιζε την πολεμική του παρά τις συμβουλές, αναγκάστηκε να επέμβει στον αγώνα και να γράψει την πρώτη τριάδα. Σύμφωνα με την χρονολογία η πρώτη τριάδα του «υπέρ υσηχαζόντων» συντάχθηκε στις αρχές του 1338 μετά την άφιξη του Παλαμά στη Θεσσαλονίκη.

    Το θέμα του πρώτου βιβλίου στρέφεται γύρω απο την αξιολόγηση της έξω παιδείας. Ο Βαρλαάμ και οι οπαδοί του, έλεγαν ότι χωρίς παιδεία και φιλοσοφία οποιαδήποτε ηθική καθαρότητα και αγιότητα δεν είναι αρκετή για την απαλαγή απο την άγνοια. Ο Παλαμάς απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτόν. Ταυτισμός των δύο γνώσεων είναι απαράδεκτος, όπως είναι επίσης και η παραβολή του κλασικού «γνώθι σαυτόν» προς το χριστιανικό «πρόσεχε σε αυτό». Διάκριση δύο γνώσεων έκαναν και παλαιότεροι ασκητές «διττή γνώσις», έλεγε ο Μάξιμος. Υπάρχει η εξής διαφορά αντιλήψεως. Σύμφωνα με τους σχολαστικούς οι δύο γνώσεις, η φιλοσοφική και η θεολογική, μπορούν να έχουν κοινό αντικείμενο, τον Θεό για παράδειγμα, και μπορούν επίσης να καταλήξουν σε ιδιαίτερα διάφορα συμπεράσματα, τα οποία θα είναι και τα δύο ορθά. Κατέληγαν δηλαδή απο την απλή γνώση στην διπλή αλήθεια. Ο Παλαμάς δίνει διαφορετικά περιεχόμενα στις γνώσεις. Έργο της φιλοσοφίας είναι η γνώση των όντων, ενώ η γνώση του Θεού είναι έργο της θεολογίας. Έτσι, αν οι δύο σοφίες καταλήγουν σε διάφορα συμπεράσματα, αυτά δεν θα επιβάλουν αναγνώρισει διπλής αλήθειας, εφόσον τα αντικείμενα παραμένουν διάφορα. Σε κάποιες περιπτώσεις ομιλεί για δύο αλήθειες αντί για δύο γνώσεις. Σύμφωνα με τον Παλαμά η ενασχόληση με την φιλοσοφία και την επιστήμη είναι χρήσιμη ιδίως στους εκτός του μοναχικού βίου. Η φιλοσοφία γυμνάζει και διευρύνει τους οφθαλμούς της ψυχής, αλλά δεν πρέπει να καταλαμβάνει αυτή την ψυχή μέχρι και τα γεράματα. Μόνο ο πονηρός υποβάλλει τέτοιο ζήλο, ο οποίος εμποδίζει την επίδοση στην αληθινή γνώση και την είσοδο του φόβου του Θεού στην ψυχή. Σύμφωνα με την εντολή, η ψυχή πρέπει να εγκαταλήψει τα πάντα για πάντα και να αφοσιωθεί ολόκληρη στον Θεό, ώστε να παραδόθει στην αγάπη του [15]. Το να προσδοκά όμως κανείς να γνωρίσει με ακρίβεια απο την φιλοσοφία κάτι από τα θεία ο Παλαμάς αυτό το αποκλείει τελείως, γιατι δεν είναι δυνατόν να διδαχθεί απο αυτήν κάτι ασφαλές περί Θεού [16]. Βάση του Παλαμά η σοφία δεν εισέρχεται σε ψυχή κακότεχνη και φίλη των δαιμόνων. Ακόμη και να κατορθώσει να εισέλθει όταν όμως η ψυχή γίνεται χειρότερη απομακρύνεται. Γιατί το άγιο Πνεύμα της παιδείας απομακρύνεται από τους ασύνετους λογισμούς σύμφωνα με τον Σολομώντα, ο οποίος δέχθηκε με αφθονία τη θεία σοφία και έγραψε για αυτήν [17]. Ο Παλαμάς επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό του Ιππολύτου, ότι όλες οι αιρέσεις στηρίζονται στην φιλοσοφία. Χωρίς την καθαρότητα, ακομή και αν μάθει ο άνθρωπος τη φυσική φιλοσοφία από τον Αδάμ μέχρι τη συντέλεια του κόσμου, θα είναι περισσότερο μωρός, παρά σοφός. Χωρίς όμως την φυσική φιλοσοφία, αφού καθαρθεί και απαλλάξει την ψυχή από τα πονηρά ήθη και δόγματα, θα αποκτήσει τη σοφία του Θεού η οποία νικά τον κόσμο και θα ζήσει αιώνια μαζί με «τον μόνον σοφό, τον Θεό» γεμάτος αγαλλίαση [18]. Εκείνος που κάνει αμέριμνη ζωή, στηρίζοντας όμως την ελπίδα του στον Θεό, κινεί την ψυχή κατά τρόπο φυσικό πρός κατανόηση των κτισμάτων του Θεού και κυριεύεται έτσι από θαυμασμό αφοσιούμενος στην κτίση και εμβανθύνοντας σε αυτήν, και δοξάζει διαρκώς τον κτίστη και με τον θαυμασμό του αυτόν χειραγωγείται πρός τα μεγαλύτερα. Σύμφωνα με τον άγιο Ισαάκ τον Σύρο, η ψυχή συναντά θησαυρούς που δεν είναι δυνατόν να περιγραφούν με τη γλώσσα και χησιμοποιώντας την προσευχή σαν κλειδί εισχωρεί μέσω αυτής πρός τα μυστηρια εκείνα, τα οποία οφθαλμός δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν, και τα οποία σύμφωνα με τα λεγόμενα του Παύλου, φανερώνονται μόνο μέσα του Πνεύματος στους άξιους. [19] Οφέλιμη για τον άνθρωπο δεν είναι η ενασχόληση με την φιλοσοφία τόσο όσο είναι η εργασία και η φυλακή της καρδιάς, με την καθαρότητα, την υπακοή στις εντολές, και τη μετοχή στα μυστήρια.

    Διαβάστε ολόκληρη τη μελέτη εδώ

     

    Παραπομπές:

    14. Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 2,3,13, σ. 369.
    15. Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 1,1,7,σ. 63.
    16. Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 1,1,12, σ. 73.
    17. Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 1,1,16, σ.81.
    18. Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 1,1,3, σ. 55.
    19. Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, 1,1,20,σ. 91.


    0 0

    Μια αναφορά στα έργα του πατέρα της νεοελληνικής λογοτεχνίας Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

    Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ.


    0 0

    Ύμνοι του Εσπερινού της εορτής του Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Ψάλλει ο Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μ.τ.Χ.Ε. Θεόδωρος Βασιλικός, πρωτοψάλτης και χοράρχης.


    0 0

    18-10-1995, Πάτρα

    Είμαι οικογενειάρχης δεκατετραμελούς οικογένειας, δηλαδή εγώ ο π. Νικόλαος, η πρεσβυτέρα Ανθή και 12 τέκνα. Ένα σημαντικό και σοβαρό θαύμα της Αγίας Ζώνης είναι η απόκτηση των δώδεκα παιδιών μου.

    Όταν η πρεσβυτέρα κυοφορούσε το πρώτο παιδί, είχε σοβαρά προβλήματα υγείας. Ήταν στον ένατο μήνα και δεν είχε πόνους γέννας. Οι γιατροί είπαν πως το παιδί είναι νεκρό και πρέπει να το αποβάλει, γιατί κινδύνευε η ζωή της. Είχε όμως εμπιστοσύνη στον Θεό και με παρακλήσεις στην Παναγία μας και κομποσχοίνια το παιδί γεννήθηκε υγιές με το εξής θαυμαστό γεγονός.

    Ευλαβής γυναίκα, όταν έμαθε το πρόβλημα που μας απασχολούσε, με κάλεσε και μου έδωσε κορδέλα της Αγίας Ζώνης. Μου είπε να την φορέσει η σύζυγος και όλα θα πάνε καλά. Παίρνω με ευλάβεια την κορδέλα και λέγοντας την παράκληση την έφερα στην κλινική.

    Αφού την φόρεσε γύρω από την κοιλιά της, μπόρεσε μετά από λίγο να ελευθερωθεί και να αποκτήσουμε ένα χαριτωμένο και ευλογημένο κοριτσάκι.

    Και στα άλλα έντεκα παιδιά τύχαιναν διάφορα κωλύματα, αλλά με την Χάρη της Τιμίας Ζώνης μπορέσαμε να αποκτήσουμε 12 παιδιά, έξι αγόρια και έξι κορίτσια.

    Κάτι ακόμη βασικό. Η πρεσβυτέρα είχε κιρσούς στα πόδια της και οι γιατροί την συμβούλευαν να μην αποκτήσει άλλο παιδί, γιατί θα κινδύνευε κατά την ώρα της γέννας και η ίδια και το παιδί.

    Έχοντας όμως εμπιστοσύνη στην Μητέρα όλου του κόσμου δεν κινδύνευσε ποτέ».

    Μετά τιμής και αγάπης Χριστού

    Πρεσβύτερος Νικόλαος

    Πτυχιούχος Θεολογίας, Παιδαγωγικών

     

    Από το βιβλίο «Θαύματα της Αγίας Ζώνης», έκδοση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.


    0 0

      Μία ακόμη ευκαιρία είχαν τα παιδιά της Νεανικής Συντροφιάς Γυμνασίου & Λυκείου του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, να συνομιλήσουν μέσω...

    0 0

    Οι φοιτητές του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ την Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου και ώρες 7μ.μ. – 9μ.μ., εν όψει της εορτής των Χριστουγέννων, θα πραγματοποιήσουν εκδήλωση προς τιμήν του Άρχοντος Μουσικοδιδασκάλου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας του Οικουμενικού Θρόνου κ. Θεόδωρου Βασιλικού.   Η εκδήλωση θα γίνει στο Α’ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής και θα την παρουσιάσει ο Πάρης Γκούνας.


    0 0

    20151129-1
    Απατηλός και πλανερός είναι ο δρόμος της επίγειας ζωής. Σ’ αυτούς που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, φαίνεται ατέλειωτος και γεμάτος δράση. Σ’ αυτούς που έφτασαν στο τέρμα του, φαίνεται πάρα πολύ σύντομος και γεμάτος κούφια όνειρα.

    Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ


    0 0

    Το Εργαστήριο Ελληνικής Γλώσσας της Ελληνικής Γραμματείας (Τμήμα Θεολογίας) και το Εργαστήριο Λειτουργικών Μελετών (Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας) της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ πραγματοποιούν σειρά εκπαιδευτικών Σεμιναρίων που στοχεύουν στη μελέτη και ανάδειξη της λειτουργικής γλώσσας και παράδοσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ειδικότερα, η θεματική των Σεμιναρίων αυτών εστιάζεται στο λόγο, το μέλος και την τάξη ενός λειτουργικού ή υμνογραφικού κύκλου. Τα Σεμινάρια απευθύνονται σε φοιτητές, θεολόγους, κληρικούς, ιεροψάλτες, κατηχητές αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο.

    Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η διοργάνωση του 2ου Σεμιναρίου μελέτης της λειτουργικής γλώσσας και παράδοσης με θέμα: «Η εορτή των Χριστουγέννων. Λειτουργική και Γλωσσική προσέγγιση», το οποίο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018 και θα φιλοξενηθεί από την Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας, ιστορική μονή της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

    Το Σεμινάριο περιλαμβάνει δύο ενότητες.

    Στην πρώτη παρουσιάζονται σύντομες εισηγήσεις που αναφέρονται στη Λειτουργική θεώρηση της εορτής των Χριστουγέννων. Ειδικότερα, παρουσιάζεται το θέμα της νηστείας και ηλειτουργική τάξη της εορτής, η ερμηνεία της εικόνας της Γεννήσεως του Χριστού και οι διάφορες εκδηλώσεις λαϊκής ευσέβειας.

    Η δεύτερη ενότητα έχει μορφή Εργαστηρίου. Παρουσιάζονται αρχικά τα γλωσσικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμνογραφικών κειμένων των Χριστουγέννων και τα μεθοδολογικά εργαλεία προσέγγισης των κειμένων αυτών. Στη συνέχεια οι συμμετέχοντες καλούνται να προχωρήσουν στην επεξεργασία επιλεγμένων υμνογραφικώνκειμένων.

    Δηλώσεις συμμετοχής: ΕΩΣ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ (ονοματεπώνυμο, email, σπουδές, ιδιότητα). Μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων: 30 άτομα. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Στο πέρας του Σεμιναρίου θα χορηγηθεί Βεβαίωση Παρακολούθησης.

    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΔΗΛΩΣΕΙΣ: infoglossa@theo.auth.gr
    elm@past.auth.gr

     

    Πρόγραμμα Εργασιών

    Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

    Αμφιθέατρο Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας
    Ερμού 34, Θεσσαλονίκη

    10.30-10.45     EΓΓΡΑΦΕΣ

    10.45-12.20     ΠΡΩΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΛΑΤΡΕΙΑ

    10.45-11.00     Η Νηστεία των Χριστουγέννων
    Παναγιώτης Σκαλτσης, Προέδρος του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

    11.00-11.15     «Το Πάσχα του χειμώνα». Η Γέννηση του Χριστού στη λειτουργική παράδοση της Εκκλησίας
    π. Χρυσόστομος Νάσσης, Διευθυντής του Εργαστηρίου Λειτουργικών Μελετών

    11.15-11.45     Η εικονογραφική παράσταση της Γεννήσεως του Χριστού στη βυζαντινή και μεταβυζαντινή τέχνη
    ΕλένηΧρυσάφη, ΕΔΙΠΤμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας

    11.45-12.00     Τα Χριστούγεννα στη λαϊκή τελετουργία της Ανατολής. Τα Κάλαντα
    Πέτρος Παπαεμανουήλ, Δρ. Θεολογίας

    12.00-12.20     Συζήτηση

    12.20-12.50     ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

    12.50- 15.00    ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΓΛΩΣΣΑ

    ΑνναΚόλτσιου-Νικήτα
    Διευθύντρια του Εργαστηρίου Ελληνικής Γλώσσας της Χριστιανικής Γραμματείας

    12.50-13.05    Εισαγωγή:Γλωσσικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμνογραφικών κειμένων των Χριστουγέννων

    13.05-13.20     Θεωρία:Μεθοδολογικά εργαλεία προσέγγισης των κειμένων

    13.20-15.00 Ασκήσεις:Γλωσσική, μεταφραστική και θεολογική προσέγγιση επιλεγμένων υμνογραφικών κειμένων από τον υμνογραφικό κύκλο των Χριστουγέννων

    15.00-15.30     ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

    Αννα Κόλτσιου-Νικήτα – π. Χρυσόστομος Νάσσης


    0 0

    Εξαιρετικός μεζές! Τραγανό, πικάντικο χταπόδι συνδυασμένο υπέροχα με μια ελαφριά σκορδαλιά. Υλικά Για το χταπόδι 1-1½ κιλό χταπόδι, χωρισμένα τα πλοκάμια...

    0 0

    When the soul’s churned up by anger, befuddled by drink or bothered by terrible sorrow, the intellect can’t retain the remembrance of Christ, even if you try to force it to do so. Because, darkened as it is by the cruelty of the passions, it loses its spiritual sensitivity. But if the soul is free of these passions, even if it forgets the name it desires for a short time, the intellect immediately recovers its vigour and takes a strong hold on its much-desired and redemptive prey.


    0 0

    Η μετάνοια είναι το πλοίο. Ο θείος φόβος οι κωπηλάτες. Και η αγάπη είναι το θεϊκό λιμάνι.

    Άγιος Ισαάκ ο Σύρος


    0 0


    0 0

    Η δημοφιλής βρετανική, τουριστική ιστοσελίδα Allaboutshipping.co.uk μέσα από άρθρο του έγκριτου δημοσιογράφου James Brewer, απογειώνει την Κάρπαθο και τον οικοτουρισμό της, προτείνοντας...

older | 1 | .... | 1424 | 1425 | (Page 1426) | 1427 | 1428 | .... | 1462 | newer