Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1380 | 1381 | (Page 1382) | 1383 | 1384 | .... | 1462 | newer

    0 0

    Η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος τίμησε και επιβράβευσε τους επιτυχόντες μαθητές των πανελλαδικών εξετάσεων που πέτυχαν την εισαγωγή τους στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας σε επίκαιρη εόρτια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Θείας Αναλήψεως Κατερίνης.

    Το πρόγραμμα περιλάμβανε ευχαριστήρια δέηση από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιο ενώπιον του ιερού λειψάνου και της εικόνας της Αγίας Αικατερίνης, και στη συνέχεια δεξίωση προς τιμήν των νέων.

    ΟΣεβασμιώτατος Ποιμενάρχης κ. Γεώργιος  συνεχάρη όλα τα παιδιά για την επιτυχία τους αλλά και τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς για την πολύτιμη αρωγή τους σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα. Ανέφερε ότι η Ιερά Μητρόπολη  τιμά τους επιτυχόντες φοιτητές και φοιτήτριες, σε μια εκδήλωση που γεμίζει όλους μας με πίστη και αισιοδοξία για το μέλλον. Εξέφρασε την εκτίμησή του στους γονείς των παιδιών,  ενώ ζήτησε από όλους τους νέους φοιτητές και τις φοιτήτριες να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και μέσα από την καθημερινή πρόοδο και εξέλιξή να αποτελέσουν την κινητήρια δύναμη για την ανάκαμψη της πατρίδας  και την ενίσχυση του τόπου.

    Τέλος, απευθυνόμενος στα παιδιά, τόνισε ότι δεν πρέπει να λησμονούν την καλλιέργεια της ψυχής με τη Χάρη του Θεού παράλληλα με το νου. Τα προέτρεψε να έχουν πάντα την ελπίδα και να μην απογοητεύονται και δήλωσε ότι η τοπική Εκκλησία θα στέκεται πάντα συμπαραστάτης τους.

    Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απονομή σε όλους τους νεοεισαχθέντες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αναμνηστικών δώρων και τις καλύτερες ευχές όλων για «Καλές Σπουδές».

     


    0 0

    Το κακό έχει προχωρήσει πολύ και έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές τα τελευταία χρόνια. Υπάρχει όμως μια καλή μαγιά που γι’ αυτήν ο Θεός ευσπλαχνίζεται και το υπόλοιπο κόσμο. Να μη χαλάσει κι αυτή γιατί τότε αλλοίμονό μας.

    Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


    0 0

    Οι Τούρκοι, βήμα-βήμα όπως κάνουν πάντοτε, και με ασιατική υπομονή, προχωρούν στην υλοποίηση της πλήρους τουρκοποίησης του νησιού. Εξακολουθούμε -από...

    0 0

    «Για την δόση σου παθαίνεις όπως τον πελλό. Μπορεί να κλέψεις τον ίδιο σου τον γιο…», μου λέει ο κ....

    0 0

    Την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Νεοφύτου του Εγκλείστου στην Ανθούπολη. Την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου στις 6...

    0 0

    20150915-2

    Ο παρών καιρός είναι καιρός πένθους και θλίψεων, ταλαιπωριών και δουλικής μεταχειρίσεως του σώματος, αγώνων και ιδρώτων.

    Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


    0 0

    Τον γύρο της Κύπρου κάνει το μήνυμα γυναίκας στον άνθρωπο που την έσωσε απ’ τα συντρίμμια του αυτοκινήτου της. Πρόκειται...

    0 0

    Μέσα σε κλίμα βαθειάς συγκίνησης και αναστάσιμης χαράς τελέστηκε την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018 στο Μετόχι του Ι. Ησυχαστηρίου Παναγία...

    0 0

    20150915-3

    «Οι καρποί της μετανοίας σύμφωνα με το ευαγγέλιο είναι: Η επιστροφή από την αμαρτία. Έτσι έκανε και ο άσωτος που σώθηκε. Αφού εγκατέλειψε την αμαρτία, γύρισε πίσω στον πατέρα του να εξομολογηθεί….
    Το ίδιο και ο χορός των Αποστόλων έπραξε και δίδαξε. Ζούσαν γι’ αυτό κοπιάζοντας. Αυτοί έτρεχαν και βιάζονταν να δουν τους αμαρτάνοντας να επιστρέφουν…, και όλοι ενδιαφέρονταν να τους οδηγήσουν όλους στην σωτηρία.»

    Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης


    0 0

     Εορτάζει στις 11 Ιουλίου και 16 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Υπὲρ Θεού κτανθείσαν άρκτου ταις μύλαις, Ευφημίαις σε χρὴ στέφειν Ευφημία....

    0 0

    Όταν ο άγιος Μεθόδιος με τον αδελφό του άγιο Κύριλλο ξεκίνησαν από το Βυζάντιο νά μεταφέρουν το χριστιανισμό στους Σλάβους,...

    0 0

    Όταν ο άγιος Μεθόδιος με τον αδελφό του άγιο Κύριλλο ξεκίνησαν από το Βυζάντιο νά μεταφέρουν το χριστιανισμό στους Σλάβους,...

    0 0

    Καλλοφωνικός ειρμός εις ήχον πλ. β΄ σύνθεση Νικολάου Γεωργίου, πρωτοψάλτου Σμύρνης. Ο ειρμός αυτός του Νικολάου είναι από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα νεωτερικά μέλη, με μεγάλη ψαλτική παράδοση ως τις ημέρες μας. Είναι ένα παρακλητικό Θεοτοκίο, το οποίο επικαλείται τη μεσιτεία και τη βοήθεια της Παναγίας στην έσχατη Κρίση. Ο Νικόλαος τον έγραψε μετά το θάνατο της κόρης του.

    «Το όμμα της καρδίας μου εκτείνω προς σε Δέσποινα. Μη παρίδης τον μικρόν μου στεναγμόν εν ώρα όταν κρίνη ο σος Υιός τον κόσμον. Γενού μοι σκέπη και βοήθεια.»

    Ψάλλει αριστοτεχνικά τον καλλοφωνικό ειρμό μετά οκταήχου κρατήματος του Μανώλη Χατζημάρκου, ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου.

    Η επεξεργασία της εικόνας και του βίντεο έγιναν από τον Λεωνίδα Τσούκαλα, Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής Εκκλ. Ιδρύματος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

    Για το κανάλι του Λεωνίδα Τσούκαλα στο YouTube πατήστε εδώ


    0 0

    Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015

    Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως.

    Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας.


    0 0

    Εκείνο που κυριολεκτικά μαστίζει τον άνθρωπο, ιδιαίτερα της εποχής μας, είναι το αίσθημα της ανασφάλειας και αβεβαιότητας, το οποίο αποτελεί συνέπεια της αμαρτίας, της επαναστατικής προσπάθειας δηλ. του ανθρώπου να γίνει αυτός ο ίδιος κυρίαρχος του εαυτού του ξεθρονιάζοντας τον Θεό από τη θέση του δημιουργού και κυρίου του. Έτσι όμως δημιουργείται μέσα στον άνθρωπο ένα τεράστιο και τρομακτικό κενό, το οποίο αισθανόμενος ο άνθρωπος, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, και τρομάζοντας μπροστά στις αβυσσαλέες διαστάσεις του, νομίζει ότι το αντιμετωπίζει σωρεύοντας πολλά, υλικά αγαθά, ώστε να εξασφαλίσει σιγουριά μέσα στον κόσμο και να αποφύγει την ενοχλητική σκέψη του θανάτου.

    Με όλα αυτά όμως δεν πετυχαίνει ο άνθρωπος τίποτε άλλο παρά να ξεγελάσει τον ίδιο τον εαυτό του. Γιατί η φτώχεια η πνευματική δεν κρύβεται ούτε με τα πιο φανταχτερά υλικά αγαθά. Η ύπαρξη προηγείται αξιολογικά των διαφόρων αποκτημάτων της. Να μία πολύ σπουδαία αλήθεια που μας θυμίζει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα (που διαβάζεται επίσης και την Γ’ Κυριακή των Νηστειών) ιδιαίτερα με τη φράση «τι γαρ ωφελήσει, άνθρωπον εάν κερδίση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; η τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;».

    Η «ψυχή» δηλώνει, σύμφωνα με τη βιβλική ορολογία, τη ζωή, το είναι, και «ο κόσμος όλος» το έχειν. Όλο το έχειν του κόσμου δεν ισοσταθμίζει τη ζωή ενός και μόνο ανθρώπου. Την αλήθεια αυτή του λόγου του Κυρίου τη λησμονεί συχνά ο άνθρωπος της εποχής μας, που οι τεχνικές δυνατότητες, η επιστημονική εξέλιξη και ο μεγάλος πλούτος, τουλάχιστο σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη μας, τον κάνουν να συγκεντρώνει την προσοχή του στην απόκτηση αγαθών, στα βαρύγδουπα λόγια, στις ηχηρές και κούφιες εκφράσεις, με μία λέξη στο έχειν, που γίνεται με ζημία του είναι, της αληθινής υπάρξεως.

    Επίσης, οι πράξεις βίας που αφθονούν στην εποχή μας σε εντυπωσιακό βαθμό είναι ένα σημάδι που δείχνει ότι ο άνθρωπος ξέχασε το πραγματικό είναι και ενδιαφέρεται μόνο να έχει, να κατέχει όσο μπορεί περισσότερα πράγματα και όσο γίνεται περισσότερους άλλους ανθρώπους, για να τους καταδυναστεύει η και να τους αφανίζει. Όσο όμως περισσότερο επιθυμεί ο άνθρωπος να έχει και να κατέχει, τόσο περισσότερο παύει να είναι αυτός που έπρεπε να είναι, παύει να είναι όπως τον έπλασε ο Θεός· αλλοτριώνεται, δηλ. αποξενώνεται από την αληθινή του φύση, γίνεται άλλος άνθρωπος, ξένος προς την εικόνα του Θεού.

    Ο Σταυρός του Χριστού, που την ύψωσή του γιόρτασε η Εκκλησία μας την εβδομάδα που πέρασε, καλεί τον άνθρωπο να αισθανθεί τη φτώχεια του που δεν την σκεπάζει το εντυπωσιακό έχειν και να αυτοσυγκεντρωθεί στο είναι, στην αληθινή του ύπαρξη. Ο Χριστός επάνω στον Σταυρό δεν έχει απολύτως τίποτε, είναι γυμνός· ακόμη και ο ιματισμός του γίνεται αντικείμενο κληρώσεως των ρωμαίων στρατιωτών. Κι όμως τη στιγμή ακριβώς αυτή αποκαλύπτεται το είναι στην πιο σημαντική του εκδήλωση, στην προσφορά της θυσίας και της αγάπης. Γι’ αυτό κι ο Σταυρός είναι ένα διαρκές προσκλητήριο αγάπης προς τον κάθε ανθρωπο· του υπενθυμίζει την ξεχασμένη ανθρωπιά, την αληθινή του ύπαρξη που είναι συνύπαρξη αγάπης με τον διπλανό του και όχι προσπάθεια επιβολής του σ’ αυτόν, καταδυναστεύσεως, βίας και αφανισμού του.


    0 0


    0 0

    Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος

    Την ημέρα που θυμόμαστε τον Σταυρό του Κυρίου, πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή σ’ ο,τι είναι η Θεική αγάπη. Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο που θυσίασε τον Μονογενή του Υιό, ώστε κανείς άνθρωπος δεν θα πρέπει να λησμονηθεί και ν’ αγνοηθεί.

    Αν είναι αλήθεια αυτό, πως θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον; Αν ο κάθε ένας από εμάς σημαίνει τόσα πολλά για τον Θεό, εάν Εκείνος αγαπάει τον άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θυσιάσει την ζωή Του, ο θάνατός Του είναι ευπρόσδεκτος- πως θα πρέπει λοιπόν να φερόμαστε στον πλησίον μας;

    Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάμε εκ φύσεως, που με τόσους πολλούς τρόπους μοιάζουν με μας στο μυαλό, το συναίσθημα – αλλά είναι αυτό αγάπη; Αυτό σημαίνει ότι αγαπάμε αυτό το πρόσωπο σαν το πιο πολύτιμο πρόσωπο στα μάτια του Θεού και τα δικά μου, επειδή λαχταρώ να είμαι με τον Θεό, να μοιράζομαι τις σκέψεις Του, τη στάση Του απέναντι στη ζωή.

    Και πόσοι άνθρωποι υπάρχουν που τους φερόμαστε με αδιαφορία, δεν ευχόμαστε κάτι κακό γι’ αυτούς – δεν υπάρχουν για μας! Ας ρίξουμε μια ματιά γύρω μας σε τούτη τη συνάθροιση και για μήνες ας αναρωτηθούμε: «τι σημαίνει αυτό το πρόσωπο για μένα;» – Τίποτα· απλά κάποιος που παρευρίσκεται στην ίδια εκκλησία, που πιστεύει στον ίδιο Θεό, που λαμβάνει την ίδια κοινωνία- και λησμονούμε ότι εκείνοι που λαμβάνουν την ίδια κοινωνία, έχουν γίνει μέρος του σώματος του Χριστού, ότι ο ίδιος ο Χριστός ζει μέσα τους, ότι θα πρέπει να στραφούμε σ’ αυτούς, να τους κοιτάξουμε, και να δούμε ότι αποτελούν ναό του Αγίου Πνεύματος, μια συνέχεια της Ενσάρκωσης.

    Ας θέσουμε στον εαυτό μας σοβαρά και κρίσιμα ερωτήματα για το πως φερόμαστε και πως βλέπουμε τον διπλανό μας. Ας αφιερώσουμε όλη την εβδομάδα για να σκεφτούμε το ένα πρόσωπο μετά το άλλο και ας αναρωτηθούμε: «υπάρχει αγάπη στην καρδιά μου; » Όχι μια συναισθηματική αγάπη, αλλά μια αγάπη που μέσα στο φως του Θεού κάνει έναν άνθρωπο πολύτιμο, – πολύτιμο στο βαθμό που θα πρέπει να είμαι προετοιμασμένος να δώσω την ζωή μου γι’αυτό το πρόσωπο. Και όταν την επόμενη εβδομάδα προσέλθουμε στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, ανάμεσα στα άλλα, ας φέρουμε, ενώπιον του Θεού, αυτό το ερώτημα: «Υπάρχει για μένα ο πλησίον; Τι σημαίνει για μένα; » Για τον Θεό είναι τα πάντα· εάν για μένα δεν είναι τίποτα, ποια είναι η θέση μου ενώπιον του Θεού; Αμήν.


    0 0

    Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα Οι τρεις Μάρτυρες, η Πίστις, η Ελπίς και η Αγάπη, είναι θυγατέρες της Αγίας Σοφίας, όπως...

    0 0

    Ανάγνωση του βίου της Αγίας Νεομάρτυρος Ελισσάβετ Θεοδώροβνας, της Μεγάλης Δούκισσας της Ρωσίας.

    Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ.


    0 0

    Διαβάζοντας τις διδαχές του διακρίνει κανείς να είναι διάχυτη η σοφία και η ανησυχία του, στην αντιμετώπιση των διαφόρων προβλημάτων. Πολλοί παιδαγωγοί, θα ζήλευαν την πρακτικότητα και τον ρεαλισμό του Θείου Κοσμά [83]. Οι Διδαχές του μέχρι και σήμερα, αποτελούν τα προς μίμηση εγχειρίδια διαπροσωπικής επικοινωνίας. Μέσα από τις Διδαχές του μας παρέχει πολλές παραινέσεις γύρω από το θέμα της διαπροσωπικής επικοινωνίας. Η παιδαγωγική επικοινωνία κατά τον Πατροκοσμά [84], δεν είναι κάτι απλό και εύκολο. Μιλώντας με τους ακροατές εξηγεί πώς ο πομπός, ο οποίος αναλαμβάνει το ρόλο της επικοινωνίας, έχει ως σκοπό την σωστή και σε βάθος ενημέρωση του πομπού προς τους δέκτες. Για μια σωστή παιδαγωγική επικοινωνία, πρέπει να γνωρίζουν οι δέκτες περί του πομπού-διδάσκοντα. Την βάση οποιασδήποτε διαπροσωπικής επικοινωνία διακατέχει η αγάπη και η ελευθερία [85]. Η επικοινωνία έχει να κάνει με την ψυχή και το σώμα, που αποτελούν την ολότητα του ανθρώπου. Η ψυχή όμως προηγείται. Η λεκτική ή μη λεκτική επικοινωνία του ανθρώπου αποτελεί έκφραση της ψυχής του. Παρακάτω θα παρουσιάσουμε τα είδη της επικοινωνίας έτσι όπως μας τα εξηγεί ο Άγιος των διαπροσωπικών σχέσεων.

    Η πρώτη κατηγορία επικοινωνίας αποτελεί η σχέση του άνδρα με την γυναίκα. Είναι η επικοινωνία των συζύγων. Η συγκεκριμένη κατηγορία απασχολεί ιδιαίτερα τον άγιο, λόγω της άνισης και άδικης κακομεταχείρισης των γυναικών από τους άνδρες τους [86]. Διακηρύσσει της ισοτιμία των δυο φύλων, την οποία και εντάσσει κάτω από το πρίσμα την κοινής πορείας και συμμετοχής μέσα στην Εκκλησία και ιδιαιτέρως στο κοινό Ποτήριο (Θεία Κοινωνία). Μέσα από τα κηρύγματά του διακρίνουμε μια εναλλαγή μεταξύ ανδρών και γυναικών ανάλογα με το θέμα που διαπραγματεύεται. Την μια απευθύνεται στον άνδρα και από την άλλη πλευρά ξεκινάει πρώτα από την γυναίκα. Ένα εξίσου σημαντικό θέμα για τον άγιο ήταν και αυτό της μοιχείας.

     

    Οι γυναίκες, άλλοτε, φορούσαν κάλυμμα στην κεφαλή, ένδειξη ντροπής και σεμνότητας. Ο Κοσμάς έλεγε: «Όσον μπορείτε να είστε σκεπασμένες με την εντροπήν, να φαίνεστε ωσάν μάλαμα. Και όταν μια γυναίκα δεν σκεπάζεται τι φανερώνει; Φανερώνει πως δεν είναι ευχαριστημένη με τον άνδρα της, αλλά θέλει άλλον άνδρα. Και όταν σκεπάζεται τι φανερώνει; Φανερώνει και λέγει πως ας είναι δοξασμένος ο θεός που μου εχάρισε τον άνδρα μου και δεν θέλω να γνωρίζω άλλον άνδρα» [87]. Στο σημείο αυτό μας παρουσιάζει ένα κώδικα άξιο προσοχής ο οποίος αφορά στην ενδυμασία της γυναίκας. Αυτός ο κώδικας ορίζει πως η γυναίκα ντύνεται ανάλογα με το πόσο ευχάριστα πορεύεται στον έγγαμο βίο της.

    Σε περιπτώσεις όπου ένας από των δυο συζύγων έχει τις παραξενιές του, ο Κοσμάς αναφέρει το παράδειγμα της μοιχαλίδας, κάτω από το πρίσμα πάντα της μετάνοιας και της συγχώρεσης ανατρέχοντας στα λόγια του Χριστού: «ο αναμάρτητος, πρώτος τον λίθο βαλέτω», εξηγώντας πως για να συνάψουμε μια σχέση πρέπει πρώτα να ξεκινούμε από τον εαυτό μας. Οι ψυχολόγοι θα μας επισημάνουν πως το σημαντικότερο κριτήριο για να συνάψει ο οποιοσδήποτε σχέση με κύριο σκοπό τον γάμο και την οικογένεια είναι πρώτα να πραγματοποιήσει εύκολα φιλικές σχέσεις [88]. Διότι, αν δεν μπορεί κάποιος να έχει φίλους, πως θα καταφέρει να συνδεθεί με αυτό που ξεπερνά την φιλία; Αυτές οι σχέσεις, ενυπάρχουν ως Μυστήριο και έτσι βιώνονται. Το μυστήριο κατανοείται καλύτερα όταν, ενδυθούμε τις δυο σημαντικές συνιστώσες που είναι η ενσυναίσθηση και η αυτεπίγνωση. Δηλαδή, από τη μια μεριά πάντοτε να θυμόμαστε τις καλοσύνες του άλλου και από την άλλη μεριά να συλλογιζόμαστε τα προσωπικά μας ελαττώματα [89].

    Η επόμενη πτυχή διαπροσωπικών σχέσεων αφορά την σχέση μεταξύ των γονέων και των παιδιών τους, την οποία ο Πατροκοσμάς θεωρεί ως μίμηση της επικοινωνίας των γονέων. Εδώ εισέρχεται το θέμα της ανατροφής των παιδιών. Εάν αποφασίσουν οι γονείς ότι θέλουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους κοντά στον Χριστό τότε έχουν μπροστά τους ένα δρόμο, μια πορεία, ένα τρόπο ζωής που χρειάζεται μαθητεία, εκπαίδευση και αγώνα. Οι γονείς επιβάλλεται να γίνουν παιδαγωγοί και κατηχητές των παιδιών τους.

    Ένα εξίσου σημαντικό σύμπλεγμα σχέσεων που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον Πατροκοσμά είναι του κληρικού και του κοσμικού. Την συγκεκριμένη σχέση εντάσσει υπό το φως της εξομολόγησης. Η σχέση αυτή χρειάζεται ειλικρίνεια, ταπείνωση και υπακοή. Εφιστά την προσοχή στους λαϊκούς να μην κατηγορούν τους ιερείς. Η ιεροκατηγορία και γενικά η απαξίωση προς τους λειτουργούς του Θεού έχει ολέθριες συνέπειες για την πνευματική προκοπή του Χριστιανού. Στην επικοινωνία τους οι ιερείς θα πρέπει να είναι καθαροί άνθρωποι και ο λόγος τους να ταυτίζεται με τα έργα τους. Επίσης, θέτει το σημαντικό θέμα της οχλαγωγίας μέσα στον ναό την ώρα της Ακολουθίας. Την ευθύνη, στην συγκεκριμένη επικοινωνία την έχουν οι ιερείς. Ανάλογα με τον τρόπο της σωστής άρθρωσης, του διαβάσματος αλλά και της κίνησής τους μέσα στο ναό διαδραματίζουν έναν εξίσου σημαντικό ρόλο στη μετάδοση της θείου μηνύματος προς τον λαό του Θεού.

    Στη συνέχεια, ένα σημαντικό θέμα επικοινωνίας που εισέρχεται διαβάζοντας την Γ΄ Διδαχή είναι και ο αφορισμός. Όταν κάποιος αφοριστεί από την Εκκλησία τότε αυτομάτως αποκόπτεται από το σώμα της εκκλησίας. Με τον αφορισμό αυτομάτως συνίσταται πνευματικός και κοινωνικός αποκλεισμός. Με αυτή την ευκαιρία απευθύνεται με νουθεσίες προς τους υποψηφίους ιερείς. Ο κληρικός είναι καλό να έχει το σπίτι του δίπλα από την εκκλησία, ώστε η κύρια διακονία του να είναι η βοήθεια και η επικοινωνία του με τους πιστούς. Ο ιερέας είναι εκπρόσωπος του Θεού στη γη και αντλώντας από αυτόν δύναμη και χάρη είναι ο εγγυητής της ενότητας μεταξύ των πιστών της ενορίας.

    Έπειτα, ξεπροβάλλει η σχέση του Κοσμά με ζα(μ)πιτάδες, προεστούς και άρχοντες. Παρόλο, που οι ζα(μ)πιτάδες μεταχειρίζονταν τον λαό απάνθρωπα, ο άγιος δίνει το στίγμα της υπέρβασης. Τους προτρέπει, δηλαδή, να έχουν καλό λογισμό στην επικοινωνία μαζί τους, δείχνοντας ένα πνεύμα αγάπης που ενώνει τους λαούς και δεν τους χωρίζει. Για τους προεστούς και τους άρχοντες έχει μια δοκιμασμένη συνταγή για να φθάσουν πιο κοντά στον λαό και αυτή είναι η μεγάλη επικοινωνιακή ανθρώπινη δύναμη της αγάπης, που διαπερνά κάθε φραγμό και οδηγεί στον Χριστό που είναι αγάπη.

    Προτελευταία, αφήσαμε την σχέση της επικοινωνίας με τους ασεβείς, τους αιρετικούς, τους απίστους και τους μάγους. Προτρέπει σε κοινή επικοινωνία. Ο Πατροκοσμάς [90] προτρέπει τον λαό να αποδώσουν την ίδια μεταχείριση προς όλους με σκοπό να αποδώσουν την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Ο άνθρωπος είναι πρόσωπο και μη θέλοντας να βλάψει το πρόσωπο του άλλου δεν τον αδικεί. Συμβουλεύει τους πιστούς πως η επικοινωνία με τους Εβραίους χρίζει ιδιαίτερης προσοχής. Ακόμα και στις μεταξύ τους συναλλαγές να μην τους δείχνουν εμπιστοσύνη. Η συναναστροφή μαζί τους να έχει όρια και να μην ξεφεύγει σε περαιτέρω αισθηματισμούς.

    Μέσα από τις διδαχές του, εφιστά την προσοχή στις περιπτώσεις των μάγων συμβουλεύοντας να διακόψουν κάθε σχέση μαζί τους διότι είναι «τέχνες του διαβόλου» [91]. Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να τονίσουμε ότι οι νουθεσίες που δίνονται από τον άγιο Κοσμά, έχουν απώτερο σκοπό την αρμονική συμβίωση και την σωστότερη επικοινωνιακή αγάπη μεταξύ των λαών γενικότερα και ιδιαίτερα των ανθρώπων μεταξύ τους.

    Το τελευταίο σημείο που είναι εξίσου σημαντικό για τις ανθρώπινες σχέσεις είναι η αποκατάσταση της αδικίας. Οφείλει να αποκατασταθεί το κακό από αυτόν που αδίκησε ακόμη και αν του ζητήσει πρώτος συγγνώμη αυτός που αδικήθηκε [92]. Αυτό αποδεικνύει την έμπρακτη μετάνοια «εν τω συνδέσμω της αγάπης». Γιατί οποίος δε νικά το μίσος και δεν υψώνεται στην αγάπη, δεν είναι άξιος της ελευθερίας. Ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολομός έλεγε ότι: «Εάν μισούνται ανάμεσά τους, δεν τους πρέπει ελευθεριά» [93].

    Διαβάστε ολόκληρη τη μελέτη εδώ

    Παραπομπές:

    83. Ηλία Μογλενίδη, «Η Ανατροφή των παιδιών κατά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό», Περιοδικό Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Σαλπιγξ Ορθοδοξίας, έτος 11ο, τεύχ. 65ο -66ο , Σεπτέμβριος-Οκτώβριος, σ. 48.
    84. Στ. Σάκκου, Ο Απόστολος του σκλαβωμένου γένους, έκδ. Ο.Χ.Α. Απολύτρωσις, Θεσσαλονίκη 1996, σ. 39. Βλ. και Π. Χρήστου, Εκκλησιαστική Γραμματολογία, τόμ Β΄, έκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 2003, σ. 299. Βλ. και Ελληνορθόδοξη Πορεία, Ανθολόγιο Κειμένων, Ιερά Κοινότης Αγίου Όρους, Το Άγιον Όρος και η παιδεία του γένους μας, έκδ. Δούκας, Αθήνα 2008, σ. 285. Βλ. και Τάσου Δαρβέρη, Κοσμάς ο Αιτωλός, έκδ. Στερέωμα, Θεσσαλονίκη, σ. 24.
    85. Καλλιρόη Ακανθοπούλου,, ό.π., σσ. 146-147.
    86. Β. Κυλέκογλου, Η γυναίκα και ο άνδρας στις διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, έκδ. Παρρησία, Αθήνα 2010, σ. 17.
    87. Αρχιμ. Ειρηναίου Χατζηεφραιμίδη, «Ο ραγιάς, όπως τον «πόνεσε» ο πατρο-Κοσμάς», Πρακτικά Ημερίδας με θέμα: ο λαϊκός αναγεννητής Κοσμάς ο Αιτωλός», έκδ. Πανεπιστήμιο δυτικής Μακεδονίας, Παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης Φλώρινας, Φλώρινα 2010, σ. 90.
    88. Π. Γεωργίου Δορμπαράκη (πρωτ.), Σχέση και Σχέσεις, έκδ. Αρχονταρίκη, Α΄ Έκδοση, Αθήνα 2008, σ. 15.
    89. Χρ. Βασιλοπούλου, Παιδαγωγικά Μελετήματα, έκδ. Βάνιας, Θεσσαλονίκη 2006, σ. 214.
    90. Ευθυμίου Ταλάντη, Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και η παρουσία του στο Νομό Φωκίδος, Ανάτυπο, τεύχ. 125, Ιανουάριος – Μάρτιος 2008, έκδ. Πολιτιστικού Συλλόγου Προσηλίου Φωκίδος, Άμφισσα 2008. Βλ. και Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέου, Ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην Κόνιτσα, έκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Κόνιτσα 2005, σ. 20.
    91. Διδαχή Β2, 127, 218.
    92. Σπ. Κοντογιάννη, «Οι Διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού ως απάντηση στην κρίση των ανθρωπίνων σχέσεων», Χρίστόδουλος, Αφιερωματικός Τόμος, Αθήναι 2012.
    93. Διον. Σολωμού, Ύμνος εις την Ελευθερίαν, στροφή 147.


older | 1 | .... | 1380 | 1381 | (Page 1382) | 1383 | 1384 | .... | 1462 | newer