Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1420 | 1421 | (Page 1422) | 1423 | 1424 | .... | 1462 | newer

    0 0

    Τη λύπη την έβαλε μέσα μας ο Θεός. Όχι, όμως, για να τη μεταχειριζόμαστε άσκοπα ή και βλαπτικά, σε ακατάλληλο χρόνο και σε αντίθετες συνθήκες στη φύση μας περιστάσεις, κλονίζοντας έτσι την υγεία της ψυχής και του σώματος, αλλά για ν’ αποκομίζουμε απ’ αυτήν όσο γίνεται μεγαλύτερο πνευματικό κέρδος. Γι’ αυτό, δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό.

    Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


    0 0

    20151123-2
    Όλα τα ήδη της αμαρτίας είναι απαίσια και σιχαμερά. Χειρότερη όμως όλων είναι η υπερηφάνεια.

    Θεοδώρητος επίσκοπος της Κύρου


    0 0

    Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης (1829-1908).

    Ξεκίνησα μ’ αυτόν τον τρόπο: Κάποιος στην Κροστάνδη αρρώστησε. Ζήτησαν την βοήθεια της προσευχής μου.
    Εγώ είχα την συνήθεια να μην αποκρούω καμιά παράκλησι. Άρχισα λοιπόν να προσεύχωμαι, αναθέτοντας τον ασθενή στο έλεος του Θεού και ζητώντας με θέρμη την εκδήλωσι του θείου θελήματος.

    Ήλθε τότε σε μένα μια εξαιρετικά ευλαβής ηλικιωμένη γυναίκα, που πέρασε όλη την ζωή της θεάρεστα. Η γυναίκα αυτή μου ζήτησε επίμονα να προσευχηθώ όχι αόριστα για τον ασθενή, αλλά ειδικά για την θεραπεία του.

    Ενθυμούμαι ότι ξαφνιάσθηκα: “Πώς εγώ μπορώ να έχω τέτοια τόλμη”;

    Ωστόσο εκείνη πίστευε στην δύναμι της προσευχής μου και επέμενε στο αίτημά της.

    Τότε ωμολόγησα ενώπιον του Κυρίου την μηδαμινότητα και την αμαρτωλότητά μου, διέκρινα το θέλημα του Θεού και άρχισα να Τον παρακαλώ για την θεραπεία του ασθενούς.
    Ο Κύριος απήντησε στις προσευχές μου και χάρισε την υγεία. Εγώ δεν παρέλειψα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη για το έλεος του Θεού.

    Μια άλλη φορά ξανάγινε παρόμοιο θαύμα θεραπείας. Με τις δύο αυτές περιπτώσεις μού έγινε αντιληπτό το θέλημα του Θεού, η νέα μου διακονία.
    Τώρα και εγώ ο ίδιος το βλέπω και οι άλλοι το ομολογούν ότι επιτελούνται θεραπείες με την προσευχή μου.

     

    Από το βιβλίο “Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης”, έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου.


    0 0

    20151124-1
    Όπως το καλό έργο που γίνεται χωρίς ορθή πίστη, είναι τελείως νεκρό και δεν έχει καμιά ενέργεια, έτσι και πίστη μόνη χωρίς ενάρετα έργα, δε μας απαλλάσσει από το αιώνιο πυρ· γιατί ο Κύριος είπε: «Όποιος με αγαπά, θα τηρήσει τις εντολές μου». Αν λοιπόν αγαπούμε τον Κύριο και πιστεύομε σ’ Αυτόν, ας εργαζόμαστε τις εντολές Του για να επιτύχομε την αιώνια ζωή. Αν όμως παραβλέπομε την τήρηση των προσταγμάτων Του, στα οποία πειθαρχεί όλη η κτίση, πώς θα καλέσομε τους εαυτούς μας πιστούς, που έχομε τιμηθεί παραπάνω απ’ όλη τη κτίση, και μόνο εμείς απ’ όλα τα κτίσματα δείχνομε τους εαυτούς μας ανυπάκουους στα προστάγματα του Δημιουργού και αχάριστους προς τον Ευεργέτη;

    Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης


    0 0

    Υλικά 250 γρ. καλαµαράκια, καθαρισµένα και κοµµένα σε ροδέλες πάχους 2 εκ. φρέσκα ή κατεψυγµένα 12 µεγάλες γαρίδες, καθαρισµένες από...

    0 0

    Many people talk about glorification in the abstract. What’s important is that we should keep Christ’s commandments and in this way we’ll arrive at deification and the light. We’re no longer susceptible to the passions after comes into our soul and body.


    0 0

    Με το εμβατήριο Μακεδονία Ξακουστή μπήκε στο ρινγκ στην Αλμάτα του Καζακστάν κρατώντας την ελληνική σημαία της Μακεδονίας η Σιδηροκαστρινή...

    0 0

    Η μελέτη δείχνει ότι μολονότι πολλοί άνθρωποι είναι τρομερά κακοί στο να θυμούνται ονόματα, είναι συνήθως ακόμη πιο κακοί στο...

    0 0
  • 11/24/18--05:00: Όπως-όπως
  • Μετάνοια δεν σημαίνει ψευτομπαλώματα, ζωή όπως-όπως ή έτσι κι έτσι. Οι μετανοημένοι εξανίστανται, ζωοποιούνται, μεταμορφώνονται και διορθώνονται εκπληκτικά.

    Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης


    0 0

    Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων (ΕΚΒΜΜ), από την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου ως την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου, διοργανώνει μια Διεθνή Συνδιάσκεψη με συμμετέχοντες τους επίσημους εκπροσώπους υπουργείων και φορέων που είναι αρμόδιοι για την προστασία και τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε 23 χώρες, όπου στα εδάφη τους υπάρχουν βυζαντινά μνημεία.

    Στόχος της Συνδιάσκεψης είναι οι εκπρόσωποι των χωρών να συναποφασίσουν πάνω σ’ ένα κείμενο κοινής αποδοχής για τους τρόπους με τους οποίους τα μνημεία βυζαντινής κληρονομιάς θα πρέπει να προστατεύονται, να αναστηλώνονται και να διηγούνται τη μακραίωνη ιστορία τους στους πολίτες των χωρών όπου ανήκουν και στους επισκέπτες τους.

    Αυτό το κορυφαίο γεγονός πολιτιστικής διπλωματίας αποτελεί κορυφαία και εμβληματική δράση του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018.

    Στην Ροτόντα, την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου, η έγκριση της Χάρτας της Θεσσαλονίκης θα αποτελέσει και την επίσημη τελετή λήξης για το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018 στην Ελλάδα.

    – Η ανάδειξη της βυζαντινής κληρονομιάς ως συστατικού στοιχείου της ευρωπαϊκής ταυτότητας
    – Η πρωτοβουλία της Ελλάδας να εγείρει το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τα υλικά της κατάλοιπα στις τρεις ηπείρους που άπλωνε την κυριαρχία του το Βυζάντιο αλλά και να δηλώσει ενεργά παρούσα συντρέχοντας στην υπόθεση της προστασίας τους,

    είναι οι δύο κεντρικοί άξονες αυτής της πρωτοβουλίας που σχεδίασε και υλοποιεί το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων.


    0 0

    Και αυξημένο ενδιαφέρον για την κυπριακή ιθαγένεια. Την υποστήριξη της κυπριακής παροικίας στο Ηνωμένο Βασίλειο στην παραμονή της χώρας στην...

    0 0

    Τα πτυχία που θα λάβουν οι πρώτοι φοιτητές, οι οποίοι θα πάρουν μέρος στη μεγάλη αυτή συνεργασία (και φυσικά θα...

    0 0

    Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015

    Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως.

    Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας.


    0 0

    The case of the prominent Jew who had observed all the commandments of Mosaic Law from the time of his youth is one we can easily relate to. He asks Jesus what remains for him to do in order to gain eternal life. Jesus knows what it is that usually binds people to earth, so He answers: ‘You’re missing one thing: sell everything you’ve got and give the money to the poor and, in that way, you’ll have treasure in heaven. Then come and follow me on the difficult path of the cross’.

    There’s no doubt that this prominent Jew was a devout person, since he’d observed the Law and had within himself the desire for perfection. But the Law of the Old Testament ends, is completed and reaches its peak with Christ, Who reveals God’s absolute demands on us. These demands consist not only of observing the basic commandments, but, on the one hand in our complete abandonment of everything that keeps people bound to the earth; and, on the other our total commitment to Him. The attitude of this rich Jew, who was saddened at Jesus’ suggestion and went away without being able to follow it, shows how difficult it is for us to give ourselves over entirely to God. It also demonstrates how easy it is to create in our conscience a false sense of satisfaction which arises from the observance of certain basic commandments.

    We’re quick to believe that we’ve paid our dues to God by obeying a few formal orders, keeping all the fasts, going to church frequently, and by not breaking the basic commandments. But at a critical moment in our life we may be called on to choose between God and our money, between God and our social or professional position, or between God and our earthly ties. Unless we’re prepared to sacrifice these things for God, we prove that our religiosity covers only a part of our life, the outward show, but not our life as a whole, in all its depth. It demonstrates that our life consists of the painless observation of commandments rather than the painful subjection to God’s absolute demands.

    Jesus doesn’t blame His pious interlocutor for what he’s done, but for what he’s omitted to do. He doesn’t condemn him for his virtues, but because He sees that they aren’t part and parcel of the man’s complete commitment God, but rather are isolated expressions of the way he lives his life- though they’re correct and praise-worthy in every way. Christ also sees that that the man’s religiosity isn’t linked to his life in the community, that the road bringing him to God doesn’t pass through the society of other people and doesn’t cross paths with the ways they’re walking. It’s a single path that ensures his own satisfaction as regards his conscience, but not the satisfaction of God, Who doesn’t accept compromises, hypocrisy or falsehoods.

    Three main truths are underlined in this Gospel reading:

    1) As Jesus Christ has revealed Him to humankind, God has one absolute demand that He makes of us all, without compromises or one-sided activities. He asks for the whole of our being, not merely some religious activities, some virtues, and the partial observation of His commandments.

    2) What impedes our total commitment is our attachment to earthly treasures.

    3) What seems impossible to us, that is our total rather than partial commitment to God, becomes easy through God’s grace, through the experience and acceptance of this grace within the church. If ‘what is impossible for people is possible for God’, then let no-one think that our complete subjection to Him is unachievable and impractical.

    Source: agiazoni.gr


    0 0

    In this selection from the Apostle Paul’s Letter to the Galatians, he compares the spiritual state of a person who follows the Mosaic Law with the higher spiritual state a person rises to when they believe in Christ. Because from a spiritual point of view, we are babies who need to be taught until we reach a mature spiritual age. This “tutoring” was done by the Mosaic Law. Its purpose was to prepare the people for the coming of Christ in the world, so that they would be able to believe in Him. Now those who have known the Messiah Christ, have no need to live narrowly behind walls, abiding by the formal provisions of the Law. We are free now, as long as we believe in Christ as our Lord and God, are baptized and live according to His will.


    The Apostle Paul then emphasizes the value of the Holy Baptism we received! “As many of you as were baptized into Christ have put on Christ” (verse 27), he writes. Those who have received Christian Baptism, by faith in Christ as our Savior, are united with Christ. We are so close to Christ, as clothing to the body, which is perfectly fitted. After we become one with Christ, who is the Son of God, we also become God’s children with Him. God the Father, with His love, has adopted us. As the Apostle Paul writes elsewhere, the Holy Spirit gives us the courage to say to God: Abba, my Father! And the same Spirit of God assures our own spirit that we are God’s children. Since we are His children, we are Heirs of God, who shares in the divine gift with Christ (see Romans 8:15-17). The Apostle Peter adds: “You are a chosen generation, a royal priesthood, a holy nation, His own special people” (1 Peter 2:9).

    The Apostle Paul emphasizes that this honor of the Lord is granted to everyone, be they man or woman, and to all races and social classes. “You are all one in Christ Jesus” (verse 28).

    Have we appreciated, my brothers and sisters, how honorable a position Christ has put us in, only by our faith toward Him? This is what the holy Martyrs understood, such as the glorious Great Martyr Catherine, whom we celebrate today. She lived in a time when the idolatrous emperors of the Roman Empire persecuted Christians and, with harsh torture, demanded they renounce their faith in Christ! This was the case in 305 AD, in Alexandria (Egypt) during the reign of Maxentius. At the start, he invited 150 idolatrous philosophers, orators and teachers to debate Catherine with the reasoned arguments of the ancient philosophers. But Saint Catherine, with a rich knowledge of these philosophies and the illumination of the Holy Spirit, not only defeated their arguments but also convinced them to renounce their idolatrous teachings and to believe in Christ. Maxentius, in his brutality makes threats of the most terrible torments. But the Saint prefers to suffer everything, to sacrifice her life for her love and faith in Christ! So did the other eleven million Holy Martyrs who were persecuted in the first three centuries of Christianity. Neither tortures, nor riches or human glory could shake the love and faith from the hearts of the Holy Martyrs, as we read in their lives. Their eyes were continuously looking towards heaven, to the everlasting joy of the kingdom of God, along with Christ, whom they constantly enjoy.

    My brothers and sisters, the Apostle Paul declares to us that those who believe in Christ and live united with Him are given a most invaluable gift: “He raised us up together, and made us sit together in the heavenly places in Christ Jesus” (Ephesians 2:6). Is there another honor or glory greater than that? Let us take care in our lives to be found worthy of this honor. Amen.


    0 0

    Ύμνοι του Όρθρου της εορτής της Αγίας και πανσόφου Αικατερίνης. Ψάλλει ο Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μ.τ.Χ.Ε. Θεόδωρος Βασιλικός, πρωτοψάλτης και χοράρχης.


    0 0

    efraimserai1

    Ο Γέρων Εφραίμ, Δικαίος της Βατοπαιδινής Σκήτης του Αγίου Ανδρέου (Σεράι) στις Καρυές, μιλάει για τον θαυμαστό βίο της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης, την οποία η Εκκλησία μας εγκωμιάζει ως πανεύφημον νύμφην Χριστού.

     


    0 0

    Έλεγε ο αββάς Αλέξανδρος της μονής του Καλαμώνα, η οποία βρίσκεται κοντά στον άγιο Ιορδάνη:
    Μια μέρα, καθώς ήμουν με τον αββά Παύλο τον Ελλαδίτη στο σπήλαιό του, να που ήρθε κάποιος και χτύπησε τη θύρα. Τότε βγήκε ο γέροντας, του άνοιξε, έβγαλε ψωμί και βρεγμένα όσπρια και τα έβαλε μπροστά του να φάει.
    Εγώ τότε νόμισα ότι είναι ξένος και βγάζοντας το κεφάλι μου από το παράθυρο, βλέπω ότι είναι λιοντάρι. Και λέω στον γέροντα:
    Γιατί, καλόγερε, έδωσες σ’ αυτό να φάει; Πες μου την αιτία.
    Αυτός μου λέει:
    – Του παρήγγειλα να μην αδικήσει μήτε άνθρωπο μήτε ζώο και να έρχεται κάθε μέρα να του δίνω την τροφή του. Και να που έχω εφτά μήνες που έρχεται δυο φορές τη μέρα και του δίνω τροφή.

    Τον επισκέφτηκα ξανά μετά από λίγες μέρες θέλοντας να αγοράσω απ’ αυτόν φλασκιά. Και του λέω:
    Τι γίνεσαι καλόγερε; πώς είναι το λιοντάρι;
    Μου αποκρίθηκε:
    – Άσχημα.
    Του λέω:
    – Γιατί;
    Αυτός μου λέει:
    – Την προηγούμενη μέρα ήλθε εδώ, να του δώσω να φάει και βλέπω όλη τη γενειάδα του λερωμένη και του λέω:
    “Τι συμβαίνει; Με παράκουσες κι έφαγες κρέας; Ευλογητός Κύριος, δεν σου δίνω πια την τροφή των Πατέρων, σαρκοφάγε. Πήγαινε από εδώ.
    Αυτό δεν ήθελε να φύγει.
    Τότε πήρα σχοινί, το δίπλωσα στα τρία, του έκανα τρεις πληγές και έφυγε.

     

    Από το βιβλίο του Ιωάννη Μόσχου, «Λειμωνάριον», έκδοση Ιερά Μονή Σταυρονικήτα Αγίου Όρους. Εισαγωγικά, μετάφραση, σχόλια, Μοναχός Θεολόγος Σταυρονικητιανός, νυν Ιβηρίτης.


    0 0

    20151125-1
    Ο διάβολος δεν μπορεί να κάνει τίποτε χωρίς την συναίνεση της ψυχής. Εάν η ψυχή συγκατατεθεί, μολύνεται, και στη συνέχεια ακολουθεί η πτώση του σώματος, και η μόλυνση γενικεύεται.

    Όσιος Αρσένιος Μπόκα


    0 0

    Υλικά 2 φλ. Agrino Φάνσυ λευκό μεσόκοκκο ρύζι για γεμιστά 1 μέτριο λάχανο, 30 φύλλα ξεχωρισμένα 1 μεγάλο κρεμμύδι, λεπτοκομμένο...

older | 1 | .... | 1420 | 1421 | (Page 1422) | 1423 | 1424 | .... | 1462 | newer