Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)

More Channels


Showcase


Channel Catalog


older | 1 | .... | 1454 | 1455 | (Page 1456) | 1457 | 1458 | .... | 1462 | newer

    0 0
  • 01/12/19--02:02: Be upright (Abba Sisois)
  • If you fall, pick yourself up… until death finds you either in your fall or in your recovery. Isn’t it written: ‘Where I find you, there will I judge you’? Just pray to God that your last moment will find you on your feet in holy repentance.


    0 0

    Με αφορμή την αναχώρηση του πατρός Προδρόμου για το Κάιρο, όπου θα πραγματοποιηθεί η εις επίσκοπον χειροτονία του, τον συναντήσαμε...

    0 0

    Στην αρχή της μετανοίας επικρατεί θλίψη, σύντομα όμως διαπιστώνουμε ότι μπαίνει μέσα μας ενέργεια νέας ζωής, που προκαλεί θαυμαστή αλλοίωση του νου. Αυτή η κίνηση προς μετάνοια εμφανίζεται ως ανεύρεση του Θεού της αγάπης.

    Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ


    0 0

    Μπήκαμε στην Κατεχόμενη Κύπρο, καταγράφοντας ζωές, μνήμες, δυσκολίες, αναστεναγμούς και ιστορίες ηρώων που συνεχίζουν να ζουν στην Πατρίδα τους εγκλωβισμένοι....

    0 0

    Μία ασύλληπτη ιστορία κάνει τον γύρο των μέσων ενημέρωσης στην Κίνα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, με πρωταγωνιστή έναν...

    0 0

    Όποιος συνήθισε ν’ αντιμετωπίζει ήρεμα και με καλοσύνη και ευγένεια τα πράγματα της ζωής, εύκολα μπορεί να συναναστρέφεται τους ανθρώπους με ευγένεια και πραότητα.

     

    Πλούταρχος


    0 0

    20160112-2
    Το μυρμήγκι περιμένει να γίνει το σιτάρι, και η κενοδοξία να συναχθεί ο πνευματικός πλούτος. Και το μεν μυρμήγκι τρέχει για να κλέψει· η δε κενοδοξία χαίρεται γιατί θα διασκορπίσει. Το πνεύμα της απογνώσεως χαίρεται, όταν βλέπει να πληθύνεται η κακία, ενώ το πνεύμα της κενοδοξίας χαίρεται, όταν βλέπει να πληθύνεται η αρετή.

     

    Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος


    0 0

    Μπορεί να είναι μόλις 7 χρονών, ο Αμερικανός βιετναμέζικης καταγωγής Evan Le είναι ωστόσο ήδη επαγγελματίας πιανίστας. Όλα ξεκίνησαν όταν...

    0 0

    Καλοκαίρι 1963. Μεγάλα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου άφησαν για λίγο τις παραστάσεις  και τα γυρίσματα των ταινιών και ταξίδεψαν μέχρι...

    0 0

    20160112-3
    Κάθε πράγμα σε αυτό τον κόσμο είναι ένα κάδρο στο οποίο ο Θεός έχει κορνιζώσει και από μία σκέψη του. Όλα τα πράγματα μαζί, συναποτελούν το πολύχρωμο μωσαϊκό των σκέψεων του Θεού. Βαδίζοντας από πράγμα σε πράγμα, διαβαίνουμε από την μια σκέψη του Θεού στην άλλη, από την μια αγιογραφία του Θεού στην επόμενη. Βαδίζοντας από άνθρωπο σε άνθρωπο, προχωρούμε από την μια εικόνα του Θεού στην άλλη. Ενώ ο Θεός στα πράγματα έχει κορνιζώσει τις σκέψεις Του, στον άνθρωπο κορνίζωσε την μορφή του, τη δική του εικόνα.

    Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς


    0 0

    Θεοδοσιάται Άγιοι Οσιομάρτυρες

    Η μνήμη αυτών τελείται τη 13η Ιανουαρίου.

       Κατά το έτος 614 οι αιμοχαρείς ορδές των Περσών οδηγούμενες από το βασιλέα Χοσρόη εισέβαλαν στην Αγία Γη και προκάλεσαν ανείπωτες καταστροφές ερημώνοντας τα Ιεροσόλυμα και τα περίχωρά τους. Έσφαξαν πλήθη πιστού λαού, γκρέμισαν Ναούς και Μοναστήρια και κατέσφαξαν Ιερείς, Αββάδες και Μοναχούς. Τα ανθούντα τότε Μοναστήρια του Οσίου Θεοδοσίου, του Κοινοβιάρχου, του Οσίου Σάββα, του Χοζεβά, του Οσίου Γερασίμου, του Ιορδανίτου και πλήθος άλλων μετεβλήθησαν σε ερείπια και οι σ’ αυτά ασκούμενοι θεοφιλώς Πατέρες μεταδημότευσαν για τη Βασιλεία των Ουρανών κοσμούμενοι με διπλούς στεφάνους οσιότητος και μαρτυρίου.

    IMG_23012

       Όταν τα στίφη των απίστων επέδραμαν σαν λαίλαπα πυρός στο Μοναστηριακό συγκρότητα του Κοινοβιάρχου Οσίου άρχισαν ανελέητη σφαγή των Πατέρων που ήσυχα και αθόρυβα δοξολογούσαν το πάντιμο και μεγαλοπρεπές όνομα του Σωτήρος Χριστού. Κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί στη μανία τους. Έτσι όλοι οι Θεοδοσιάτες Πατέρες έλαβαν στο στεφάνι του μαρτυρίου και σφράγισαν με το αίμα τους την καθαρή ασκητική τους ζωής. Επειδή κανείς δεν δέχθηκε να αρνηθεί την πίστη του και να προσχωρήσει στις αιμοχαρείς οδρές τους, όλοι γεύθηκαν τους καρπούς της πίστεώς τους που ήταν αποκεφαλισμοί, ανασκολιπισμοί, σχίσιμο των σαρκίων, καρφώματα με τα ξίφη  και  κατατεμαχισμοί.   Το Μοναστήρι, αφού ερευνήθηκε και συλήθηκε παραδόθηκε στις φλόγες. Οι Άγιοι Μάρτυρες, που κράτησαν σταθερή την πίστη τους πήραν το δρόμο για την αιωνιότητα, για το Χριστό μας. Τα σκηνώματά τους ολοπόρφυρα από τα αίματα και με το κομβοσχοίνι στο χέρι κάλυψαν κάθε σπιθαμή γης, αυτής που προηγούμενα είχε ποτισθεί με τους ασκητικούς τους ιδρώτες και τα δάκρυα μετανοίας τους.

       Μετά την απομάκρυνση των απίστων ευσεβείς επιζήσαντες ασκητές από παρακείμενα σπήλαια και οπές της γης έθαψαν ομαδικά τα ιερά των Μαρτύρων σκηνώματα στους θαλάμους του ιερού σπηλαίου των Μάγων, που βρισκόταν στο κεντρο του μοναστηριακού συγκρτήματος. Εκεί τα τελευταία χρόνια βρέθηκαν ευωδιάζοντα και μυροβόλα τα τίμια και μαρτυρικά λειψανά τους, για να συλλεγούν και να τοποθετηθούν στο Καθολικό του Μοναστηριού προς προσκύνηση και αγιασμό των προσκυνητών.

     

    Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α . Τον συνάναρχον Λόγον.

    Μιαιφόνοις παλάμαις κτανθέντας μέλψωμεν

    Θεοδοσίου Οσίου

    σεπτούς Πατέρας Μονής

    των απίστων και τριβώνιον φοινίξαντας

    ασκητικόν αυτών ροαίς

    των αιμάτων ευλαβώς

    βοώντες· Αναιρεθέντες

    Πατέρες, επευλογείτε

    ημάς θεόθεν και ρωννύετε.

     

    Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ . Τη Υπερμάχω.

    Τους απηνώς σφαγιασθέντας ευφημήσωμεν

    χερσίν απίστων ιερεία ώσπερ άμωμα

    εν Μονή Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου,

    Ασκητάς ως ευκλεείς Οσιομάρτυρας

    και λευκάνθεμα ερήμου ευωδέστατα

    πόθω κράζοντες· Χαίροις, Σμήνος μακάριον.

    Μεγαλυνάριον.

    Των αναιρεθέντων ανηλεώς

    ξίφει αλλοπίστων

    εκζητήσωμεν τας ευχάς

    Οσιομαρτύρων

    Μονής Θεοδοσίου

    Οσίου επαινούντες

    τούτων την άθλησιν.


    0 0

    Ιερομόναχος Ιερώνυμος Αγιοπαυλίτης Γεννήθηκε στο χωριό Βλάτος Κισάμου Χανίων της Κρήτης το 1866. Μόλις 15 ετών ήλθε να κοινοβιάσει στη μονή Αγίου Παύλου. Το 1893 εκάρη μοναχός. Νεόκουρος έγραφε προς τους γονείς του: «Το μόνον μου έργον, η μόνη μου φροντίς εις το εξής θα είναι η του Πλά­στου μου δοξολογία. Η μόνη μου ηδονή θα είναι η μελέτη των θείων Γραφών και οι εν κρυπτώ ιεροί αγώνες. Η μόνη μου τροφή θα είναι η αδιάκοπος προσευχή, η κοινωνία των θείων μυστηρίων, η νηστεία και η πνευματική προς πάντας αγάπη. Το μόνον μου ευφρόσυνον ποτόν θα είναι τα δάκρυα. Η μόνη μου στολή θα είναι η σωφροσύνη, η σεμνότης, η σιωπή, η ακτημοσύνη, η απλότης, η ανεξικακία και η ξενιτεία. Η μόνη μου δόξα θα είναι οι διά Χριστόν θλίψεις και κακουχίαι. Ο πατήρ μου θα είναι ο Χριστός, μήτηρ μου η Παναγία και αδελφοί, φίλοι και συγγενείς οι άγιοι Πάντες ...». Έτσι και ήταν, όπως μ’ ενθουσιασμό τα έγραφε. Σε σύντομο χρονικό διάστημα αναδείχθηκε ένας λίαν ενάρετος μοναχός. Σε νόμιμη ηλικία χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και χειροθετήθηκε Πνευματικός. Λειτουργούσε καθημερινώς, ήταν αρκετά λιτοδίαιτος και ησυχαστικός τύπος. Γι’ αυτό ο ηγούμενος του επέτρεψε να κατοικήσει στο ησυχαστήριο της Αγίας Τριάδος, όπου επιδόθηκε σε μεγάλη άσκηση και προσευχή. Όταν επισκέφθηκε κάποιος το ησυχαστήριό του, το μόνο που βρήκε ήταν μία χαλασμένη ντομάτα. Για μικρό διάστημα κατοίκησε στη μονή Σίμωνος Πέτρας και στη σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος-Κουτλουμουσίου.

    Το 1925 μεταβαίνει στις Αχαρνές Αττικής, όπου ιδρύει τη γυναικεία μονή της Αγίας Παρασκευής ως μετόχι της μονής της μετανοίας του. Χά­νει το φως των οφθαλμών του και αυξάνεται το εντός του. Ο θείος φω­τισμός του δίνει το χάρισμα της προοράσεως, όπως ομολογούν πολλοί. Μη μπορώντας να λειτουργεί αφιερώθηκε στο εξομολογητικό έργο κι έγινε έμπειρος Πνευματικός οδηγός πολλών μοναχών και λαϊκών. Τα ταπεινά οικήματα και μοναστηράκια, που τυφλός επισκεπτόταν τα τελευταία του χρόνια, σπάνια τον έβλεπαν μόνο, γιατί πάντα τον περι­κύκλωναν ψυχές, που ζητούσαν οδηγίες από ένα άξιο Αγιορείτη. Παντού και πάντοτε κήρυττε τον Χριστό, νουθετούσε, συμφιλίωνε, συγχωρούσε, έδινε θάρρος, παραμυθούσε κι ενίσχυε με τον θεοφώτιστο λόγο του. Αφοσιωμένος πλήρως στο εξομολογητικό του έργο λησμονούσε πολλές φορές και να γευματίσει. Η ψυχή του τρεφόταν από την προς τον Θεό και τον πλησίον αγάπη του.

    Το φίλτατο Άγιον Όρος τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή. Έγραφε γι’ αυτό σ’ ένα από τα πολλά του στιχοπλοκήματα:

    «Χαίρε, το Αγιώνυμον Όρος του Άθω, χαίρε,

     χαίρε, πατρίς των επί γης πατρίδα μη εχόντων,

     χαίρε, ηρώων ιερών στάδιον και παλαίστρα,

     χαίρε, ο ευωδέστατος κήπος της Παναγίας,

     εν ω εξακισχίλιαι άδουσιν αηδόνες ...»

    Στην πλούσια βιβλιοθήκη της ιεράς μονής Αγίου Παύλου φυλάγον­ται χειρόγραφα τετράδιά του με χιλιάδες στίχους του επί διαφόρων πνευματικών θεμάτων που τον συγκινούσαν.

    Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 13.1.1943, αφού μετάλαβε των αχράντων Μυστηρίων, εν μέσω των πολλών πνευματικών του τέκνων. Ο μακαρι­στός Γέροντας Γαβριήλ Διονυσιάτης έγραφε σε μία επιστολή του πως οι δύο Ιερώνυμοι, ο Αγιοπαυλίτης και ο Σιμωνοπετρίτης, αποτέλεσαν την πιο λαμπρή εκπροσώπηση Αγιορειτών Πνευματικών στην ελληνική πρωτεύουσα, τη μεγαλούπολη Αθήνα.

    Πηγές – Βιβλιογραφία

    Περιοδικό Τα Πάτρια, 1/1976, σσ. 17-19. Περιοδικό Άγιος Νεκτάριος, 2/1980, σσ. 167- 174. Χρυσάνθου Αγιαννανίτου ιερομ., Παπα-Ιερώνυμος ο Πνευματικός (1866-1943), Η Αγία Σκέπη 113/1984. σσ. 116-117, 114/1984, σσ. 156-158. Αντωνίου Στιβακτάκη, Κρήτες Αγιορείτες Μοναχοί, Ιεράπετρα 2007, σσ. 104-107.

    Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό, τ. Α΄, εκδ. Μυγδονία σ. 363-365


    0 0

    Εορτάζει στις 13 Ιανουαρίου εκάστου έτους. Η σαργάνη ναυς, Ερμύλω Στρατονίκω, Κοινὸν κατάπλουν εις βυθόν ποιουμένοις Έρμυλον ηδ᾿ ετάρον δεκάτῃ πνίξε...

    0 0

    Ο Θεοδώρητος ο Επίσκοπος Κύρου, στην Προθεωρία του συγγράμματός του «Ελληνικών παθημάτων θεραπευτική», γράφει για τις κατηγορίες των εθνικών εναντίον...

    0 0

    Εορτάζει στις 13 Ιανουαρίου εκάστου έτους.   Η σαργάνη ναυς, Ερμύλω Στρατονίκω, Κοινόν κατάπλουν εις βυθόν ποιουμένοις Έρμυλον ηδ  ἑτάρον...

    0 0

    Αγιορείτης Άγιος Μνήμη 13 Ιανουαρίου Γεννήθηκε στη Λάμψακο, πού ήταν περίφημη μικρασιατική πόλη παρά τον Ελλήσποντο, από ενάρετους γονείς. Μόλις...

    0 0

    Ιερομόναχος Ιερόθεος Λογγοβαρδίτης Γεννήθηκε σε χωριό της Τεγέας το 1845. Το 1861 πήγε στη μονή Ζωοδόχου Πηγής Λογγοβάρδας Πάρου. Εκεί ήταν ηγούμενος ο λί­αν ενάρετος θείος του Ιερόθεος Βοσυνιώτης (+1887) και κατόπιν ο επίσης ενάρετος κατά σάρκα εξάδελφός του Φιλόθεος (+1905). Εκάρη μοναχός ο νεώτερος Ιερόθεος το 1868. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον μητροπολίτη Παροναξίας Παρθένιο (+1876) το 1869. Συνεργάσθηκε με τον αδελφό του για την αγιογράφηση του Καθολικού και την ανα­καίνιση της μονής. Ήταν ένας καλός αγιογράφος.

    Το 1886 ήλθε στο Άγιον Όρος να εμβαθύνει στα του μοναχισμού και να μαθητεύσει στην πλούσια ασκητική του παράδοση. Δεν γνωρίζουμε που και πόσο έμεινε. Γνωρίζουμε όμως ότι εδώ χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και προχειρίσθηκε Πνευματικός.

    Ως ηγούμενος της ιεράς μονής Λογγοβάρδας «συνετέλεσε στην περαιτέρω ακμή και αίγλη και ανύψωση της Μονής». Φιλόθεος, φιλόπονος και ταπεινός παντού και πάντοτε. Πρώτος στην εκκλησία, στα διακονήματα, τις εργασίες. Ακάματος, υπομονετικός, πράος και μειλίχιος.

    Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 13.1.1930. «Η Πάρος και του λαμπρού τούτου αγίου πατέρα την κοίμηση εθρήνησε, γιατί υπήρξε πραγματικά “τύπος και υπογραμμός”, πρότυπον εναρέτου ανδρός, κοσμούμενος με όλες εκείνες τις αρετές και τα χαρίσματα τα πνευματικά, με τα οποία εισέρχεται “παμφαής”, ντυμένος τη λευκή στολή της ψυχής, στη Βασι­λεία των Ουρανών. Ελεγείο στην κοίμησή του είχε συνθέσει η μοναχή Κασσιανή Γαρδίκου της Μονής Χριστού Δάσους, της οποίας πνευματι­κός πατέρας υπήρξε ο Ιερόθεος».

    Πηγές – Βιβλιογραφία

    Ν. X. Αλιμπράντη, Η Ιερά Κοινοβιακή Μονή της Ζωοδόχου Πηγής Λογγοβάρδας Πάρου, Αθήνα 1984, σσ. 49-50.

    Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό, τ. Α΄, εκδ. Μυγδονία σ. 233


    0 0

    Ο Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός μιλάει για την μετάβαση του Ευγένιου Βούλγαρη στην Δύση και τη σχέση του με τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό.


    0 0

    Ιερομόναχος Μάρκος Διονυσίατης Γεννήθηκε στο χωριό Περιβολάκια Χανίων Κρήτης το 1852. Νέος κατευθύνθηκε από το νότιο Αιγαίο στο βόρειο, στον εύδιο αθωνι­κό λιμένα της σωτηρίας. Προσορμίσθηκε με λαχτάρα στον αρσανά της μονής Διονυσίου το 1882. Το 1885 εκάρη μοναχός. Με την ίδια λαχτάρα διακόνησε τη μονή της μετανοίας του σε διάφορες θέσεις, από τις τελευταίες έως τις πρώτες.

    Διακρίθηκε ως φιλότιμος διακονητής, εγκρατής μοναχός, φιλακόλουθος, νηστευτής και καλός Πνευματικός. Ο φιλάρετος μοναχός Λάζαρος Διονυσιάτης γράφει περί αυτού: «Ήτο εις τας ημέρας του ένα στόλισμα της Μονής: άγαλμα αρετής, αγωνιστής εις το έπακρον, πνευματικός σε­βάσμιος. Όλην του την ζωήν διήλθε πυκτεύων και διακονών εις τρία και τέσσερα διακονήματα, διότι ήτο βιβλιοδέτης, βιβλιοθηκάριος, βηματάρης, ιεροψάλτης εις τον δεξιόν χορόν ως στύλος ακλόνητος, συνάμα δε και εφημέριος εις την λαγχάνουσαν αυτώ εβδομάδα. Εχρημάτισε και καθηγούμενος εις μίαν ταραχώδη εποχήν, όπου ο σάλος διά το πατριαρχικόν μνημόσυνον επί μίαν πενταετίαν (1926-1931) ευρίσκετο εις το έπακρον. Καθ’ όλην του την ζωήν η διατροφή του ήτο μονοφαγία. Ό,τι είχεν η κοινή τράπεζα, άπαξ της ημέρας, μόνο το γεύμα· το βράδυ δεν ήρχετο εις την τράπεζαν, διότι ενήστευε. Μόνον εάν ήτο αγρυπνία δι’ επίρρωσιν τινά των σωματικών του δυνάμεων και διά να ψάλλη εις τον χορόν, έπινε ένα τσάι με τεμάχιον ξηρού άρτου. Δεν κάμω βιογραφίαν, διότι θα έπρεπε να γίνη βιβλίον ολόκληρον, αλλά ταύτα τα ολίγα είπον διά να βεβαιωθή ό,τι είπον οι πατέρες, ότι εις την καλήν και ενάρετον ζωήν ακολουθεί και καλόν τέλος, ή το του Κυρίου: “τους δοξάζοντάς με δοξάσω”».

    Προ του τέλους του οι δαίμονες ήλθαν ασθενή να τον πειράξουν. Το πρωί της 14.1.1938 μετάλαβε των αχράντων Μυστηρίων από τον ηγούμενο

    Γαβριήλ. Το εσπέρας της ίδιας ημέρας τελείωσε τον βίο του. Αφήνουμε τον μοναχό Λάζαρο να περιγράψει πιο καλά τα γεγονότα ως αυτόπτης μάρτυρας: «Κατ’ εκείνην λοιπόν την στιγμήν, επληρώθη όλον το δωμάτιον του νοσοκομείου μιας θαυμασιωτάτης ευωδίας, αποπνεούσης όλα τα αρώματα. Κατελθών ο ηγούμενος, αμέσως μας έρωτά: “Τί συμβαίνει, εξαιρετικήν ευωδίαν αισθάνομαι;” Εγώ εννοών, εκστατικός, του είπον: “Ναι, Γέροντα, και ημείς την αισθανόμεθα”. Πηγαίνοντες με τον ηγούμε­νον πλησίον του ασθενούς τον εύρομεν κεκοιμημένον τον ύπνον των Δι­καίων. Ως έθος, επελήφθημεν των προς επένδυσιν του λειψάνου και του συνήθους εν μανδύα τινί ραψίματος. Η εν λόγω θαυμασία ευωδία διήρκησε περίπου εν τω του νοσοκομείου δωματίω πλέον των 20 λεπτών ή και ημισείας ώρας. Τούτο το θαυμαστόν γεγονός κατά την ενταύθα εικο­σαετή υπηρεσίαν μου εις άλλον τινά δεν εγένετο, δηλαδή αδελφόν αποθανόντα».

    Πηγές – Βιβλιογραφία

    Μοναχολόγιον Ιεράς Μονής Διονυσίου. Λαζάρου Διονυσιάτου μοναχού, Διονυσιάτικαι Διηγήσεις, Άγιον Όρος 1988, σσ. 58-62. Αντωνίου Στιβακτάκη, Κρήτες Αγιορείτες Μοναχοί, Ιεράπετρα 2007, σσ. 38-41.

    Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό, τ. Α΄, εκδ. Μυγδονία σ. 317-318


    0 0

    Γεννήθηκε στο χωριό Σκιλλούς της Πεδιάδος Κρήτης από ευγενείς και ευσεβείς γονείς. Ο πατέρας του Θεό­δωρος υπήρξε πρωτοπαπάς και ιεροκήρυκας...

older | 1 | .... | 1454 | 1455 | (Page 1456) | 1457 | 1458 | .... | 1462 | newer